60 ΧΡΟΝΙΑ DDR

Έχουν περάσει 20 χρόνια από την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΛΔΓ, την προσάρτηση της στην ΟΔΓ παράλληλα με την καπιταλιστική παλινόρθωση και τίποτα δεν θυμίζει το ένδοξο παρελθόν της.
Ήταν η ίσως πιο ανεπτυγμένη Ευρωπαϊκή χώρα σε όλα τα επίπεδα μα κυρίως ήταν μια σοσιαλιστική χώρα που δίπλα της δυτικότερα ο ιμπεριαλισμός καραδοκούσε να την ανατρέψει με κάθε τρόπο και σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν διακυβεύονταν ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος. 'Ήταν τόσο μεγάλη η ανάπτυξη σε δείκτες και σε ποιότητα ζωής που η ίδια η ανάπτυξη της ΛΔΓ αποτελούσε σημείο αναφοράς σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Ήταν τόσο μεγάλη η ταχύτητα ανάπτυξης αυτής της χώρας σε κοινωνικό, οικονομικό, τεχνικό και επιστημονικό επίπεδο που φόβιζε πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη σοσιαλιστική χώρα την καπιταλιστική δύση για τα επιτεύγματα της μιας και δεν ήταν "σλαβόφωνη" χώρα και κυρίως το δυτικότερο σοσιαλιστικό σημείο της Ευρώπης.
Η ΛΔΓ είχε άλλο ένα ατού μέσα στο έδαφος της, δηλαδή στην πρωτεύουσα στο Α. Βερολίνο όπου υπήρχε και το δυτικό τμήμα της πόλης. Μέχρι το τέλος του 1961 δεν υπήρχε τοίχος και η διέλευση ήταν ανοικτή για πάνω από 1.000.000 Βερολινέζους, ωστόσο όμως πολύ νωρίτερα ήδη από το καλοκαίρι του 1951 οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι ζητούσαν επίμονα την κατασκευή ενός τοίχους ανάμεσα στα 2/4 της πόλης, δηλαδή στο μισό της ουσιαστικά λαμβάνοντας υπόψη πως ο δυτικός τομέας ήταν διοικούμενος υπό τους τρεις παραπάνω ιμπεριαλιστές. Η Επιμονή του μεγάλου ΣΤΑΛΙΝ παρά τους κινδύνους που ελόχευαν για την ΛΔΓ και αυτό αποδείχτηκε αργότερα δεν άφησε περιθώρια στους ιμπεριαλιστές να πραγματοποιήσουν τα σχέδια τους δηλαδή να τοιχίσουν την πόλη, χωρίζοντας την στα δυο.
Φυσικά αφορμή υπήρξε η εισαγωγή διαφορετικού νομίσματος από τη δυτική πλευρά της πόλης. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και οι αρχές του Δυτικού Βερολίνου ξεκίνησαν τη συστηματική μετάλλαξη του Δ. Βερολίνου σε προγεφύρωμα του Ψυχρού Πολέμου σε κέντρο προκεχωρημένων επιθετικών και προβοκατόρικων ενεργειών όπου μυστικές υπηρεσίες και μονοπώλια συμμετείχαν οργανωμένα υποσκάπτοντας το νόμισμα της ΛΔΓ. Οργάνωναν λαθρεμπόριο με στόχο την αποσταθεροποίηση του σοσιαλιστικού συστήματος και την οργάνωση αντεπαναστατικών επιχειρήσεων καθώς και στρατιωτικών "γυμνασίων" που παραβίαζαν το προκλητικά το έδαφος της ΛΔΓ . Όλες αυτές οι μεθοδεύσεις προκαλούσαν μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση για την ειρήνη όχι μόνο στην περιοχή με αποτέλεσμα να υψωθεί το λεγόμενο τοίχος το οποίο διαλύθηκε το 1989.
Πίσω από τον αστερισμό των πανηγυρισμών για τα είκοσι χρόνια από "την πτώση του τοίχους αίσχους" όπως αποκαλούσαν το τοίχος του Βερολίνου κρύβεται ο πιο μεγάλος φόβος των Ιμπεριαλιστών. Ξέρουν πλέον, πως όχι μόνο ο λαός της πρώην ΛΔΓ, αλλά και ο λαός της ΟΔΓ(πρώην Δυτικής) και είναι πεισμένοι, ότι ο σοσιαλισμός της πρώτης έφερνε καλύτερα επίπεδα ζωής στους κατοίκους της, ότι το σύστημα δωρεάν δημόσιας παιδείας - υγείας είναι αφορμή για εφαρμογή αλλά και οι συγκρίσεις που αποδείχνουν την ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ, σε σχέση με τη καπιταλιστική βαρβαρότητα του σήμερα σε όλα τα επίπεδα.
Μπορεί σήμερα να ζει και να βασιλεύει η καπιταλιστική βαρβαρότητα ωστόσο όμως τα είκοσι χρόνια χωρίς τη ΛΔΓ, κάνουν επιτακτική την ανάγκη στους λαούς να υπάρχει στις αναμνήσεις, τις συγκρίσεις και τους συνειρμούς τους ως την μοναδική απάντηση στην κατ'εξακολλούθηση και κατά συρροή βεβήλωση της ζωής τους. Η ΛΔΓ ήταν τμήμα ότι πιο όμορφου έφτιαξε έως σήμερα η ανθρωπότητα του σοσιαλισμού και το χειρότερο είναι πως είναι ακόμα ζωντανή ανάμνηση στη συνείδηση τους ως η μοναδική εναλλακτική λύση για το μέλλον.

ΖΗΤΩ ΤΑ 60 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΛΔΓ

Ρ.Κολλεκτίβα

Περίεγοι συνειρμοί με επικίνδυνες πλαστογραφίες...

Η τρομοκρατία και τα προβοκατόρικα χτυπήματα της είναι το καλύτερο χαρτί για την αφαίρεση και άλλων δικαιωμάτων, το καλύτερο άλλοθι για ακόμη μεγαλύτερο χτύπημα του κόσμου της εργασίας.
Κάθε φορά που πλασάρονται τέτοιου είδους χτυπήματα την επομένη ακριβώς το λαϊκό κίνημα πρέπει να φυλάει τα ρούχα του. Είναι φανερό πως κάθε "τρομοκρατική" πράξη έχει ως στόχο τα δημοκρατικά δικαιώματα, το λαϊκό κίνημα και τις ελευθερίες, τις όποιες εμπάς ει περιπτώσει έχουν απομείνει στα υπολείμματα του αστικό -"δημοκρατικού" κράτους.
Είναι ηλίου φαεινότερο πως η λεγόμενη τρομοκρατία έχει βαθιές ρίζες μέσα στις μυστικές υπηρεσίες και στο πάντα έτοιμο κράτος και παρακράτος να τις εξαπολύσει, όταν όλοι οι παραπάνω αισθάνονται πως θα χάσουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους και κάτω από την πίεση του λαϊκού κινήματος χτυπούν προβοκατόρικα. Η λεγόμενη τρομοκρατία ουδεμία σχέση έχει με το επαναστατικό προτσές και τα εργατικά και λαϊκά κινήματα, είναι ο εν δυνάμει εχθρός τους. Αρκεί να δει κανείς το πότε δρουν οι λεγόμενοι τρομοκράτες , με ποιο τρόπο και τελικά αν έχει κερδίσει κάτι από αυτές τις επικίνδυνες για τους λαούς επιθέσεις, έστω και ένα λαϊκό κίνημα σε όλο τον κόσμο αλλά και στην πατρίδα μας. Απεναντίας έχει χάσει και την ακριβώς αμέσως επομένη μέρα το λαϊκό κίνημα βρίσκει απέναντι του την κρατική τρομοκρατία και καταστολή, που είναι ο αντίποδας της παρακρατικής, που πάντα δρα στο όνομα του λαού υπηρετώντας πάντα το κράτος και τους μηχανισμούς του. Από το βιβλίο του Κλεάνθη Γρίβα αντιφάκελος 17Ν αντιγράφουμε και επικολλούμε τα παρακάτω με τα οποία συμφωνούμε απολύτως, σημειώνοντας πως ουδέποτε ήμασταν οπαδοί του και ουδέποτε συμφωνούσαμε σε άλλες θέσεις του, ωστόσο στο ζήτημα της τρομοκρατίας τα συμπεράσματα του έχουν βάση και μας βρίσκουν σύμφωνους.
"Ιδρυτική πράξη της τρομοκρατίας στην Ελλάδα αποτελεί το απόρρητο παράρτημα που συνόδευε τη συμφωνία για την εγκατάσταση των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα (1955), με το οποίο η χώρα μας ανέλαβε την υποχρέωση να εφαρμόσει την τρομοκρατική Νατοϊκή "Επιχείρηση Stay Behind", που στα καθ' ημάς εξειδικεύτηκε με την κωδική ονομασία "Κόκκινη Προβιά". (Και συνεχίζει το βιβλίο να αποκαλύπτει)."Ο πυρήνας του επτασφράγιστου αυτού "Παραρτήματος" -που εξακολουθεί να παραμένει αυστηρά απόρρητο επί μισό αιώνα- αποκαλύφθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου, με δήλωσή του, το 1990: «Η παρακρατική οργάνωση "Κόκκινη Προβιά" δημιουργήθηκε το 1955, ως αποτέλεσμα ενός μυστικού παραρτήματος της συμφωνίας με βάση την οποία εγκαταστάθηκαν οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα» ("Ιντιπέντεντ", 16-11-1990). Αυτό το παράνομο παραστρατιωτικό και παρακρατικό δίκτυο έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στις εσωτερικές -και όχι μόνο- πολιτικές εξελίξεις σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και ήταν ο εμπνευστής, ο οργανωτής, ο καθοδηγητής και, κατά περίπτωση, ο ηθικός ή φυσικός αυτουργός σε όλες τις τρομοκρατικές ενέργειες που συγκλόνισαν τη χώρα κατά τη μεταπολεμική περίοδο". Φυσικά όλα αυτά όπως και χιλιάδες άλλες αποδείξεις για το ζήτημα της λεγόμενης τρομοκρατίας είναι γνωστά και ειδικά στους κομμουνιστές που παλεύουν ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την κάθε λογής τρομοκρατία του. Αρκεί να διαβάσει κανείς προσεκτικά τις προκηρύξεις των εγκάθετων παρακρατικών υποκειμένων που δρουν για λογαριασμό κάθε λογής και κοπής μυστικών υπηρεσιών και εις βάρος του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας και θα καταλάβει άμεσα τις χυδαίες επιθέσεις προς το ΚΚΕ. Με την επίθεση της "νεοσύστατης" προβοκατόρικης οργάνωσης με την επικίνδυνη πλαστογράφηση του ηρωικού ονόματος της ΟΠΛΑ, οι προβοκάτορες επιχειρούν να διαμορφώσουν περίεργους συνειρμούς και συγχύσεις μέσα στο λαϊκό κίνημα και τους εγκάθετους αντικομμουνιστές όπως ο γνωστός εκπρόσωπος τύπου του ΛΑΟΣ, για ακόμα μεγαλύτερης μορφής και έκτασης χτυπήματος το λαϊκού κινήματος.

Ραδιο Κολλεκτίβα

Παραθέτουμε την ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την προβοκατόρικη προκήρυξη σχετικά με την επίθεση στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής. "Η «προκήρυξη» αυτών που πλαστογραφούν ονόματα και σύμβολα των λαϊκών αγώνων, όπως το όνομα της ηρωικής αντιστασιακής Ο.Π.Λ.Α., και που δηλώνουν ότι αναλαμβάνουν την ευθύνη της επίθεσης στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής, δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Έρχεται να επιβεβαιώσει τη θέση του ΚΚΕ ότι αυτές οι ενέργειες είναι έργο σκοτεινών και ύποπτων μηχανισμών. Ότι το πραγματικό κίνητρο της δράσης τους υπηρετεί αντιδραστικούς σχεδιασμούς, όπως η συκοφάντηση του επαναστατικού, λαϊκού κινήματος, η δικαιολόγηση μέτρων καταστολής και τρομοκρατίας σε βάρος του. Επιχειρούν να ταυτίσουν την προβοκατόρικη δράση μηχανισμών με το μαζικό λαϊκό επαναστατικό αγώνα που πραγματικά στρέφεται κατά του καπιταλισμού Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους, τους νέους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα στο σύνολό τους να επαγρυπνούν. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση της προβοκάτσιας και συνολικά της δράσης των ποικιλόμορφων μηχανισμών των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού μπορεί να γίνει μόνο με την ανάπτυξη ενός ρωμαλέου εργατικού λαϊκού κινήματος, που έχει στο στόχαστρο του σταθερά την εξουσία των μονοπωλίων."

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ

Λαϊκό Μέτωπο στη λαίλαπα που έρχεται...

Δεν έχουμε την παραμικρή αυταπάτη και αμφιβολία για την πολιτική που θα εφαρμόσει η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το είδαμε στην πιο πετυχημένη εκδοχή προεκλογικού πολιτικού συνθήματος, αυτού του ΚΚΕ στο "έρχεται θύελλα".
Εμείς λέγαμε "έρχεται λαίλαπα" γιατί το ξέρουμε καλά, το ΠΑΣΟΚ το έχουμε ζήσει στο πετσί μας και το ξέρουμε απ' έξω και ανακατωτά.
Τα αλήστου μνήμης έργα και οι ημέρες του είναι πολύ νωπά για να ξεθωριάζουν μέσα σε ένα αμελητέο πολιτικά χρονικό διάστημα - διάλειμμα των 5 1/2 χρόνων της ΝΔ, ακόμα ηχούν στα αυτιά μας οι φράσεις του πρώην πρωθυπουργού κ. Σημίτη ότι το ΚΚΕ είναι στα όρια της νομιμότητας, φυσικά και η νέα κυβέρνηση δεν πρόλαβε να βγει και μόλις χτες πραγματοποίησε έκτακτο αντικομμουνιστικό υπουργικό συμβούλιο.
Ας μην γελιόμαστε μπορεί για 5 1/2 χρόνια η ΝΔ να ήταν κυβέρνηση, ουσιαστικά όμως και πάλι το ΠΑΣΟΚ κυβερνούσε, σε δημόσια διοίκηση, σε εκατοντάδες δήμους και δεκάδες νομαρχίες. Εκεί όμως που ήταν παρών δίνοντας ρέστα αντιλαϊκών συμβιβασμών, ήταν τα κομβικά σημεία του εργατοπατερισμού στη ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΒΕΕ, ΓΕΣΑΣΕ, ΠΑΣΕΓΕΣ και όπου δεν μπορούσε από μόνο του έκανε τη συγκόλληση με την ουρά του τον ΣΥΝ/Σύριζα.
Αυτά ήταν τα πιο φανερά, γιατί στην πολιτική υπάρχουν και τα κρυφά χαρτιά που "αποκαλύπτουν" σε μόνιμη και σταθερή βάση, ψέμματα, συντονισμένες προβοκάτσιες και μαχητική απόκρυψη της πραγματικότητας ελέω φυσικά των χειραγωγημένων ΜΜΕ.
Οι αντιλαϊκοί νόμοι της περιόδου 1993 - 2000, βρήκαν τον απόλυτο εκφραστή τους την κυβέρνηση της περιόδου 2004-2009 στο πρόσωπο της ΝΔ. Από τώρα μέχρι την επόμενη της ΝΔ θα περάσει καιρός έτσι ώστε η εν λόγω να εφαρμόσει για λογαριασμό της πλουτοκρατίας, για μια ακόμη φορά και με φόρα τις ακόμα πιο αντιλαϊκές πολιτικές που περιμένουν στην γωνία.
Αυτά με το κοινωνικό και οικονομικό πολιτικό μέρος της "λαίλαπας" που επέρχεται, γιατί υπάρχει και ένα άλλο μέρος που είναι και αυτό πολύ σοβαρό γιατί διαμορφώνει συνειδήσεις και είναι ξανά προ των πυλών. Είναι αυτό της φαιοπράσινης προπαγάνδας. Επαναλαμβάνοντας τα ίδια αντικομμουνιστικά και αντιλαϊκά μέτρα της πολιτικής της μόνιμης λιτότητας από το 1985 και μετά, έχει ως βασικό στόχο να ξεκάνει συνειδητά την κοινωνική συνείδηση για μερικές ακόμη γενιές. Να κάνει το κεφάλι τους μύλο με αφορμή την τάχατες κατάργηση των stage και την μεταφορά τους στον ιδιωτικό τομέα ολοκληρωτικά διαιωνίζοντας τον ιμπεριαλισμό . Προφανώς στο "δημόσιο τομέα" παραμένουν οι συμβάσεις έργου, τα ΣΔΙΤ, οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, τα ανασφάλιστα, η ημιαπασχόληση, η εταιροαπασχόληση, η απασχόληση με το κομμάτι, η οδηγία Μπολκενσταϊν(ενεργός και ανενεργός χρόνος εργασίας) και το δουλεμπόριο των επινοικιάσεων εργαζομένων. Όλα αυτά μαζί με τα "σταζ" αποκτούν χαρακτηριστικά ενός τεράστιου αντεργατικού τσουνάμι που στο διάβα του ισοπεδώνει μια για πάντα τα ήδη εξαρθρωμένα εργασιακά δικαιώματα στον λεγόμενο ιδιωτικό τομέα. Μόλις χτες κάποια ευγενέστατη κοπέλα χτυπούσε κουδούνια σπιτιών ζητώντας εργασία για να πληρώνει το νοίκι της εκεί φτάσαμε τελικά.
Αυτού του τύπου οι διαμορφωμένες συνειδήσεις της δεκαετίας του 1981-1991 δίνουν όρκο πίστης και τιμής έναντι πινακίου φακής φυσικά, στους πιο πιστούς υμνητές του μονοπωλιακού και Ευρωενωσιακού καπιταλισμού στους σοσιαλδημοκράτες Όλες αυτές οι συνειδήσεις που γαλουχήθηκαν στον πολιτισμό που έφερε φαρδιά πλατιά την σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ, σήμερα αποτελούν το "αφάν γκατέ" των πιο "περισπούδαστων" πληρωμένων ματσουκοφόρων, κονδυλοφόρων, manager και διαχειριστών της κοινωνικής συνείδησης. Αυτά τα φερέφωνα είναι σκυλιά λυσσασμένα που γαβγίζουν σε όλους τους ρυθμούς και κλείνουν σε όλους τους τόνους, (είτε χορωδιακά είτε κατά μόνας, είτε από άκρα δεξιά είτε από κεντροαριστερά, είτε από τα πολυεθνικά, είτε από "ανεξάρτητα" και "δημοκρατικά" κέντρα και ΜΜΕ, είτε από υπερεπαναστατική φρασεολογία, είτε από αντιεξουσιαστική διάθεση), τον αντικομμουνισμό .
Συμμαθητές και συνάδελφοι μας που πέρασαν από τα χέρια μας στα ΜΜΕ, που δεν τα υπηρετήσαμε ποτέ(το λαό υπηρετούσαμε για περίπου 20 χρόνια και γι' αυτό είμαστε σε αυτόν τον τομέα χωρίς εργασία πια), σήμερα βλέπουμε να αρθρογραφούν και να περιφέρονται από ρεπορτάζ σε ρεπορτάζ και από εκπομπή σε εκπομπή, με τις ίδιες συνταγές της δεκ του 1980 και του 1990, στην προ των πυλών δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, χωρίς να μπορούν να κατανοήσουν πως αυτός είναι ο αιώνας του Σοσιαλισμού.
Με σπαστά ελληνικά και life style συμπεριφορές κυνηγούν το εφήμερο και αυτό που διαδίδεται από παντού, την παραπολιτική είδηση και την παραπαίουσα φτηνή πληροφορία από φιλοκυβερνητικές και φιλοσυστημικές πηγές αλλά και χιλιάδες blogs που προσφέρουν το τίποτα με μπόλικο καθόλου.
Αυτός ο (που)ροκ πολιτισμός της ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας και της αισθητικής του "μεταμοντέρνου", μας αφήνει από αδιάφορους έως και εχθρικούς.
Αυτός ο πολιτισμός που βάζει από την κλειδαρότρυπα κάθε αντιλαϊκό νόμο και νομιμοποιεί την αφασία και τον κοινωνικό αμοραλισμό σε όλο του το μεγαλείο είναι η συνέχεια του αρχέγονου "διαίρει και βασίλευε".
Εκεί που οι λεγόμενοι "συντηρητικοί" δεν μπορούν να περάσουν ότι πιο αντεργατικό έχουν στην ατζέντα τους και το πρόγραμμα τους, αφήνουν την σοσιαλδημοκρατία, την εργατική αριστοκρατία και τον οπορτουνισμό συνολικά για να αναλάβουν δράση και να προλειάνουν το έδαφος ανοίγοντας δρόμους για να μην πούμε λεωφόρους σε ότι πιο γλοιώδες και απάνθρωπο για να εφαρμοστεί χωρίς καμία αντίδραση η έστω με ελάχιστες αντιδράσεις.
Ο ασκός του Αιόλου δεν ανοίγει από μόνος του, ανοίγει από τους διαθέσιμους οι οποίοι είναι και οι πιο διαθέσιμοι αντικομμουνιστές. Φυσικά υπάρχει και η συναισθηματική παγίδα που δίνει το δικαίωμα στους διαθέσιμους να προβοκάρουν. Είναι ξεκάθαρο δεν είμαστε ούτε αντιΠΑΣΟΚ, ούτε αντίΝΔ, ούτε αντίΣΥΝ/Σύριζα, είμαστε αντιιμπεριαλιστές και αντιπαλεύουμε το σύστημα και όποιος το υπηρετεί με πολιτικούς όρους και όχι κάτω από τη ζώνη.
Το να είναι κάποιος κομμουνιστής και ειδικά του ΚΚΕ, είναι ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής που όταν τον αποκτήσει πρέπει να τον κατέχει μέχρι τους τίτλους τέλους.
Ναι είναι κάτι που απαιτεί θυσίες και αγώνες και αποτελεί συνέχεια των πιο μεγάλων παραδόσεων του λαού μας του πιο τιμημένου και πιο όμορφου μαζικού υποκειμένου που αυτός δημιούργησε το κόμμα του.
Το να μην είναι κομμουνιστής είναι φυσιολογικό και ανθρώπινο, ωστόσο όμως το κόμμα τον θέλει ως σύμμαχο, όταν είναι εργάτης και φτωχομεσαίο στρώμα της πόλης και του χωριού, ακόμα και αν αυτός έχει και γενικές και επί μέρους διαφορές και διαφωνίες.
Το να είναι κανείς αντικομμουνιστής όμως είναι απάνθρωπο και η λαίλαπα επειδή ακριβώς είναι απάνθρωπη και κατευθυνόμενη από τα πιο αντιλαϊκά κέντρα της ΕΕ των μονοπωλίων, είναι χρήσιμη για το σύστημα αυτή ακριβώς την ώρα.
Θέλει μέτωπο σε Αντιιμπεριαλιστική, Αντιμονοπωλιακή και Δημοκρατική κατεύθυνση που ως στόχο θα έχει το σοσιαλισμό.
Σήμερα το 2009 και αύριο το 2010 έρχονται μέτρα που ακόμα και ένα τμήμα του αστικού πολιτικού κόσμου, δηλαδή του πολιτικού προσωπικού της άρχουσας τάξης το φοβίζουν μιας και δεν μπορούν να βάλουν πλέον το παραμικρό βέτο στους πατρόνους τους. Δε μιλάμε φυσικά για εκείνο το αντικομμουνιστικό τμήμα των κεντρογενών διαθέσιμων, που στις πιο δύσκολες για το σύστημα στιγμές, έκαναν την πιο επιθετική αντιλαϊκή πολιτική πράξη και που πρώτο στόχο είχε την αποδυνάμωση του ΚΚΕ. Αυτό εξηγείται, γιατί οι κεντρογενείς δυνάμεις ξεκίνησαν ως πολιτικοί εκφραστές των μεσαίων στρωμάτων(τάξη τα ονόμαζαν αυτές) και επειδή δεν είναι τάξη κατέληξαν να υπηρετούν το πολύ μεγάλο κεφάλαιο, καλύτερα και από τα κλασσικά "συντηρητικά" κόμματα.
Σε αυτή τη φάση δηλαδή σήμερα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει να παίξει αυτό τον αντιλαϊκό ρόλο και σε τέτοιο βαθμό, γιατί η ΝΔ ως η "Γκωλική" έκφραση της άρχουσας τάξης(δηλαδή του σταθερού αστικού έθνους κράτους της ισορροπίας, σε συνδυασμό με τον Ευρωπαϊκού τύπου κράτους πρόνοιας μεταπολεμικό καπιταλισμό αλλά και το λαϊκό καπιταλισμό που αυτή πρεσβεύει) , χρεοκόπησε προσωρινά. Η ΝΔ δεν θα μπορούσε ποτέ να πάρει σε τέτοιο βαθμό, τέτοιου είδους μέτρα γιατί θέλει σταθερό και χωρίς αναταράξεις το αστικό κράτος σε επίπεδο εποικοδομήματος, εξάλλου το ΠΑΣΟΚ ελέγχει τις ηγεσίες του συμβιβασμένου συνδικαλιστικού κινήματος και κατά αυτήν θα τα περάσει πιο εύκολα.

Ράδιο Κολλεκτίβα

Κοψωχέρηδες όλου του κόσμου ενωθείτε

Δεν έχουν περάσει ούτε καν 49 ώρες από τότε που βγήκε το περιβόητο exit poll που συνιστούσαν 29 κατασκευαστές πλυντηρίων της κοινωνικής συνείδησης και μέχρι τώρα στο γραφείο, στο δρόμο, στη παραλία(αυτό χτες), μας πλησίασαν πάνω από 20 γνωστοί και άγνωστοι που μας γνωρίζουν είτε από το ραδιόφωνο, είτε από τη εργασία μας (περαστικοί απ' το γραφείο κλπ), είτε από τις παραλίες είτε από την τηλεόραση που σε παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις(κυρίως σε Δημοτικές και Νομαρχιακές), εκπροσοπούσαμε τους συνδυασμούς μας αλλά και από άλλες πλευρές.
Δεν θα επεκταθούμε και πολύ, αλλά το πρώτο δείγμα ήρθε από την αίθουσα του εκλογικού τμήματος που ήμασταν εκλογικοί αντιπρόσωποι Μόλις ο συνάδελφος εκ της ΝΔ είδε από το κινητό τηλεορασάκι (που είχε εφοδιάσει το εκλογικό τμήμα ο άλλος ο συνάδελφος του ΠΑΣΟΚ με τον οποίο ήμασταν συμπαίκτες πριν 20 χρόνια στα παιδικά και εφηβικά τμήματα καλαθοσφαίρισης στον Α.Ο.Κύδων), τα πρώτα αποτελέσματα ξέσπασε ειδικά όταν η εκτίμηση αποτελέσματος έδειξε τις 10 ποσοστιαίες μονάδες ως τελικό αποτέλεσμα. Τότε και με ύφος ταύρου μαινόμενου, μας αποκάλυψε πως οι "Μητσοτακικοί" τους έκαναν πόλεμο και τους έλεγαν εδώ και μέρες πως οι 3-4 μονάδες θα γίνουν δέκα για να φύγει ο Καραμανλής, πως αν βγει η Ντόρα μας είπε πως εμάς θα ψηφίσει γιατί θεωρεί πως είμαστε τίμια στοιχεία και δεν βαράμε ποτέ τον αντίπαλο κάτω απ' τη ζώνη με παραπολιτικούς όρους, αλλά μόνο με πολιτικούς(κατά τη γνώμη μας αν ήταν να μας στηρίξει θα το είχε κάνει).
Την επομένη σε κουβέντες που μας έκαναν διάφοροι σε διάφορα σημεία που αναφέραμε παραπάνω "αγανακτισμένοι" Νεο Δημοκράτες μας έλεγαν με πόνο ψυχής για τις 10 μονάδες διαφορά που είχαν απ' το ΠΑΣΟΚ, πως κακώς ψήφισαν άλλοι ΠΑΣΟΚ, άλλοι Σύριζα και πως αυτό προφανώς ήταν πανελλαδικό φαινόμενο.
Παράλληλα με αυτούς μας πλησίασαν και κάτι άλλοι που δεν ανήκουν πουθενά αλλά ψήφισαν ΠΑΣΟΚ. Ήταν ανάμεσα σε εμάς και το ΠΑΣΟΚ (έτσι μας είπαν) όμως τελικά σκέφτηκαν να δώσουν μια τελευταία ευκαιρία(άραγε πόσες τελευταίες ευκαιρίες θα δώσουν στους μελλοντικούς επίδοξους σωτήρες) στο Γιώργο, αλλά το μετάνιωσαν αμέσως μετά. Καλά ποιους νομίζουν πως κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους κοροϊδεύουν. Επίσης πότε αυτοί πρόλαβαν να απογοητευθούν ούτε που το καταλάβαμε εφόσον γι' αυτούς το κριτήριο δεν είναι το σύστημα εκμετάλλευσης μέσα από την παραγωγική διαδικασία, αλλά οτιδήποτε άλλο ακόμα η αύξηση των 0.30 του ευρώ την ημέρα είναι καλή(δηλαδή το εμπόριο ελπίδας). Μας έλεγαν πως με το που άκουσαν για τον Στρίγκλις, την σκέψη για κατάργηση των υπουργείων Μακεδονίας - Θράκης και Αιγαίου από την νέα Κυβέρνηση και φυσικά τις νέες υπουργοποιήσεις που δεν θα ήταν τελικά από εξωκομματικούς όπως τους είχαν τάξει εξοργίστηκαν
Είχαμε μεγάλη δόση υπομονής και τους ακούγαμε χωρίς να πούμε τίποτα, πως το καταφέραμε δεν ξέρουμε, ειδικά όταν ακούσαμε το εξής "αν συνεχίσουν έτσι, αν τους ξαναψηφίσουμε μα την Παναγία θα τα κόψουμε Σύριζα", και τους είπαμε: "Βέβαια έχετε δίκιο, ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσετε για να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ και να το πάει πιο αριστερά για να μην ξαναβγεί η "επάρατος" (δεξιά) "που έλεγε και ο μακαρίτης ο Χαρίλαος ειρωνικά.
Εδώ και ένα 48ωρο έχουμε ακούσει κάθε λογής παραπολιτικές μαλακίες(συγνώμη για τη φράση αλλά έχουμε φτάσει στο μη περαιτέρω). Κάθε είδους παραπολιτική μπουρδολογία, από τους σχεδιασμούς ανατροπής των "Καραμανλικών" από τους "Μητσοτακικούς", μέχρι του ότι το ΠΑΣΟΚ τους έπεισε για "φιλολαϊκή πολιτική", αλλά αν το ξαναψηφίσουν, τα είπαμε παραπάνω.
Στα χωριά μας λένε το εξής "αυτός που ξετσικαλίζει, ξετσικαλίζει κάθε φορά για τελευταία".
Γι' αυτό ρε παιδιά αφήστε μας με τα σενάρια σας και λύστε τα προβλήματα μόνοι σας, αφού ψηφίσατε εκεί που ψηφίσατε καλά κάνατε αλλά μην μας παραπονιέστε μετά δε σας φταίμε εμείς. Κάνατε λάθος για πολλοστή φορά(δικαίωμα σας), τουλάχιστον μη μας λέτε πως ήμασταν η επιλογή σας και στο τέλος αλλάξατε γνώμη, "μην μας ζαλίζετε στον έρωτα" που λέει και ο λαός.
Από το 1993 που ψηφίσαμε για πρώτη φορά, αλλά ακόμα και από τις εκλογές του 1985, (τότε που γίναμε μέλη της ΚΝΕ), σε όλες τις εκλογές έχουμε βαρεθεί να ακούμε το ίδιο παραμύθι...
Αν είστε ειλικρινείς πηγαίνετε να γραφτείτε στα σωματεία σας και αλλάξτε τους συσχετισμούς δυνάμεων από τα κάτω υπέρ του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος και τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών, έλεος πια. Εσείς βάζετε τη φόλα στις κάλπες και μετά το μετανιώνετε, και το χειρότερο με τις επιλογές σας την τρώμε και εμείς μαζί με σας;
Πέραν του ότι όταν σας προειδοποιούμε για την πολιτική που θα ακολουθήσουν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγοι Πράσινοι μας χλευάζεται, αλλά μόλις αποδειχτεί το δίκιο μας μας κοροιδεύτε κι όλας με τα χέρια σας που τάχατες θα κόψετε αν τους ξαναψηφίστε, φτάνει πια....

Ράδιο Κολλεκτίβα

KKE ΙΣΧΥΡΟ Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ, ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ

ΚΚΕ ΙΣΧΥΡΟ Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

Το χαρήκαμε, μα το χαρήκαμε......

Η παραπολιτική δεν είναι προνόμιο μας. Αυτό είναι το προνόμιο αυτών που δεν έχουν να πουν τίποτα το πολιτικό και τα βάζουν όλα στο επίπεδο της συνομοσιολογίας, μιας ατέρμονης δηλαδή μπουρδολογίας που ανακαλύπτει κάθε είδους συνωμοσία από την αχαλίνωτη φαντασία των διηγητών της....
Αυτό είναι προνομιακό πεδίο στα φασιστοειδή, στους σοσιαλδημοκράτες και στους αναθεωρητές όλων των αποχρώσεων, όχι στους σοβαρά σκεπτόμενους ανθρώπους.
Αυτό το post δεν είναι πολιτικό, είναι post εκδήλωσης χαράς, πείτε το εαν θέλετε και παραπολιτικό, ήταν κάτι που από συναισθηματική πλευρά περιμέναμε να το ακούσουμε εδώ και είκοσι χρόνια και το γουστάραμε πολύ, εξάλλου τα πολιτικά post τα έχουμε αφήσει πίσω.
Να ξεκαθαρίσουμε πως οι χαρακτηρισμοί γενικά δεν μας αρέσουν, αλλά καμιά φορά χρειάζονται, ειδικά σε κάτι τύπους σαν αυτό της φωτογραφίας από δεξιά.
Χτες γυρνώντας απ' τα γραφεία απλωθήκαμε στις καρέκλες και παρακολουθήσαμε την εκπομπή του κ. Χ''Νικολάου όπου καλεσμένος ήταν ο σ/φος Νίκος Μπογιόπουλος και ο κατά φαντασίαν "διανοητής" υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ κ. Μίμης Ανδρουλάκης.
Την ώρα που ο σ/φος Νίκος έδινε ένα απ' τα γνωστά ρεσιτάλ, πετάχτηκε με ύφος 1000 καρδιναλίων ο εν λόγω "διανοητής" και με το απαξιωτικό στον ομιλητή "μα τι λες ρε καπετάνιε", πήρε μια πληρωμένη απάντηση που περιμέναμε 20 χρόνια να του τη δώσει κάποιος. Όταν όμως αυτός ο κάποιος είναι ο Μπογιόπουλος τότε καλύτερα Μιμάκο να προσέχεις που απευθύνεις τις γνωστές μπαταριές σου. Ήταν τέτοια η χαρά μας που όταν ο σ/φος τον αποκάλεσε "μούτσο" που τιναχτήκαμε στον αέρα και να μας ακούσει ολόκληρη η πολυκατοικία απ' τα πανηγύρια λες και έβαζε γκολ η αγαπημένη μας ομάδα.
Πού είσαι ρε Μπαρμπαγιώργη να ακούσεις τι του είπε ο αγαπημένος σου αρθρογράφος να χαρεί και σένα το χειλάκι σου, μιας και όλοι αυτοί οι Μουτσοντρίγκο της πολιτικής πήγαν να διαλύσουν το κόμμα. Άλλοι για χάρη του ΠΑΣΟΚ(όπως ο "διανοητής"Μίμης) και άλλοι για χάρη του συστήματος ετοίμαζαν τη διάχυση του στο συνασπισμό....
Όλα εδώ πληρώνονται έστω και με καθυστέρηση....

Ράδιο Κολλεκτίβα


ΥΓ* Με την εργασία του μούτσου κανείς δεν έχει πρόβλημα, ίσα ίσα είναι τίτλος τιμής να είναι κανείς εργάτης, αλλά το να είσαι ο πολιτικός μούτσος του εφοπλιστικού και του λοιπού κεφαλαίου είναι τίτλος καθόλα υποτιμητικός ειδικά όταν προέρχεσαι από τα σπλάχνα του πολιτικού καθοδηγητή της εργατικής τάξης.

Αυτοαποκαλύφθηκαν και πάλι...

Αυτοαποκαλύφθηκαν και πάλι, για μια ακόμη φορά, όχι πως δεν το περιμέναμε, αλλά έχει και αξία και σημασία να ακούς απ' τους ίδιους να αυτοαναιρούνται. Πως ότι μας είχαν έλεγαν μέχρι χτες ήταν ψέμματα και δικά τους σενάρια για να αποκτήσει κατ' αυτούς δυναμική η κάθε λογής σαχλαμάρα που θα εκτοξεύσουν. Ειδικά όταν αυτή η σαχλαμάρα έχει ως στόχο το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, χαράς ευαγγελία για τα παλληκάρια μας, όχι παίζουμε.
Δεν ξέρουμε πόσοι από εσάς θυμάστε τις αποκαλύψεις του πρώτου μέρους του ντοκιμαντέρ του «History Channel» υπό τον τίτλο «Αναζητώντας τέρατα: Ο δολοφόνος πιθηκάνθρωπος της Ρωσίας» που είχε μεταδώσει η ΝΕΤ;
Χτες σε επανάληψη είδαμε το β' μέρος του ντοκιμαντέρ «Αναζητώντας τέρατα», το οποίο ασχολούνταν με την σχέση πιθήκου και ανθρώπου και αν τελικά η ευγονική μπορούσε να δημιουργήσει στρατιώτες πιθηκανθρώπους έτοιμους να πολεμήσουν για την ΕΣΣΔ.
Ο κύριος που το 2006 αποκάλυψε στην εφημερίδα New York Times ότι ο Σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν είχε το μοχθηρό σχέδιο να δημιουργήσει τέρατα από τη διασταύρωση ανθρώπων με πιθήκους, με περίσσιο ύφος χιλίων καρδιναλίων και χωρίς να τον διακρίνει κανενός είδους ντροπή για το τι είδους ανοησία είχε διασπείρει σε εκατομμύρια αναγνώστες πριν, αποκάλυψε στην ίδια την κάμερα πως διέδιδε ψέμματα και πως κανενός είδους αρχείο δεν υπήρξε για να αποδείξει ότι αυτού του είδους τα πειράματα γίνονταν στο έδαφος της ίδιας της ΕΣΣΔ.
Σε μια κρίση ειλικρίνειας απέδειξε ότι όχι μόνο δεν γίνονταν αυτού του είδους τα πειράματα ευγονικής, (παρότι όπως είπε οι επιστήμονες χρηματοδοτούνταν απ' το κράτος), αλλά ακόμα και όταν ένας Αμερικανός επιστήμονας ευγονικής ζήτησε απ' τον ίδιο τον Στάλιν(σε συνάντηση που είχε μαζί του, μέσα από τα αρχεία της πρώην ΕΣΣΔ), να αναπτύξει προγράμματα ευγονικής με δότες σπέρματος κάτι άνδρες που θα ήταν κάτι σαν superman και κάτι γυναίκες που θα ήταν κάτι σαν superwomen ούτως ώστε να κληθούν να γεννήσουν αυτού του είδους ανθρώπου, αυτός εξοργίστηκε και τον έστειλε από εκεί που ήρθε.
Σε ερώτηση που έγινε στον εν λόγω δημοσιογράφο - ερευνητή, απ' τον αφηγητή του ρεπορτάζ γιατί διέδωσε αυτού του είδους τις παρα-πληροφορίες ο ίδιος αποκάλυψε ότι αυτού του είδους τα ψέμματα εξάπτουν την φαντασία του κόσμου, ειδικά όταν πρόκειται για το Στάλιν και φυσικά πως δεν το μετανιώνει, έτσι τουλάχιστον έδειχνε με το ύφος του.
Είναι ηλίου φαεινότερο πως "το ψέμα έχει κοντά ποδάρια" και όπως είχε πει ο ίδιος ο μεγάλος Στάλιν, "ξέρω ότι όταν πεθάνω πως θα με γεμίσουν από λάσπες, όμως δε φοβάμαι γιατί οι λάσπες θα ξεραθούν, θα πέσουν από πάνω μου και ο άνεμος τις ιστορίας θα τις πάρει μακρυά".
Πρόσφατα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας τα δημογραφικά στοιχεία της περιόδου 1925-1953 στην ΕΣΣΔ και δεν προκύπτει από πουθενά ότι υπήρξαν μαζικές σφαγές σε αυτή την περίοδο. Οι έρευνες είχαν γίνει από την αντισοβιετική Ρωσική ομοσπονδία του Γιέλτσιν και είδαν το φως της δημοσιότητας πρόσφατα. Αντιθέτως αυτή την περίοδο και σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία της εποχής και πέραν της περιόδου του μεγάλου πατριωτικού πολέμου, πως όχι μόνο δεν υπήρξαν ποτέ μαζικές σφαγές, αλλά υπήρξε ταχύρρυθμη αύξηση πληθυσμού, βιοτικού επιπέδου και αύξηση του προσδόκιμου της ζωής. Ακόμα και μετά τον μεγάλο πόλεμο 1941-1945 σε μια περίοδο που υπήρξε λειψανδρεία λόγω των εκατομμυρίων νεκρών που άφησε αυτός, πάλι υπήρχε αύξηση των δεικτών αυτών αλλά σε άλλη νέα βάση.
Φυσικά κάποιοι προβοκάτορες και με τις πλάτες της Ε.Ε, συνεχίζουν να λένε ψέμματα για τα 25.000.000 νεκρούς, που είναι νεκροί του μεγάλου πατριωτικού πολέμου δηλαδή του Β' παγκοσμίου πόλεμου και όχι κάποιων δήθεν ανύπαρκτων σφαγών.
Καλό θα ήταν όσοι κάνουν αντικομμουνισμό και έχουν έστω και λίγο αυτοσεβασμό, κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουν να τον κάνουν γιατί ο αντικομμουνισμός στηρίζεται στα ψέμματα και εκτίθενται ανεπανόρθωτα. Εφόσον δεν βλέπουν με συμπάθεια και καλό μάτι τον κομμουνισμό και την Μαρξιστική - Λενινιστική κοσμοθεωρία εξάλλου έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν αυτό, καλό θα ήταν να κάνουν πολεμική επί των θέσεων και της θεωρίας, γιατί τα ψέμματα δεν τους βοηθούν πουθενά και σε τίποτα.

Ράδιο Κολλεκτίβα.

ΥΓ* Αυτό τελικά είναι το τελευταίο πολιτικό ποστ γιατί δεν αντέξαμε μετά τις μεγάλες αποκαλύψεις που αυτοαποκαλύφθηκαν και απογυμνώθηκαν από μόνες τους...

Το μοναδικό "σκάνδαλο" είναι η απλήρωτη εργασία.(Το τελευταίο πολιτικό post)

Ο βασικός νόμος του καπιταλισμού ήταν είναι και θα είναι ο νόμος της υπεραξίας όπως αποκάλυψε ο Κ. Μαρξ και με βάση αυτό το νόμο θα πραγματοποιείται για όσο θα υπάρχει το εν λόγω σύστημα.
Οι οπαδοί της αρχής"για την ελευθερία της αγοράς" δε μπορούν να κατανοήσουν ότι η βασική αρχή του καπιταλισμού είναι ό νόμος της υπεραξίας(δηλαδή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο) και μόνο αυτός. Τους τρομάζει τόσο πολύ να υποστηρίξουν δημόσια ότι ο βασικός νόμος του καπιταλιστικού συστήματος και στο προ μονοπωλιακό και στο μονοπωλιακό στάδιο είναι ο νόμος της υπεραξίας και προτάσσουν ένα άλλο νόμο δευτερεύσουσας σημασίας, αυτό της "ελεύθερης αγοράς" ως πρωτεύων.
Όμως όταν δεν κάνεις τις σωστές εκτιμήσεις ακόμα και αν αυτές δεν σου αρέσουν, τότε είσαι συνεχώς αναγκασμένος να πέφτεις σε θεωρητικά και πρακτικά λάθη που αντανακλώνται στην ίδια την κοινωνικοπολιτική και οικονομική ζωή.
Το κέρδος είναι αποτέλεσμα του νόμου της υπεραξίας που οι κομμουνιστές πολύ σωστά ονομάζουν ως εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Κέρδος με όρια δεν υπήρξε και δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ και γι' αυτό και κάθε κοινωνικό φόρουμ, κάθε σοσιαλδημοκράτης, αλλά και κάθε οπορτουνιστής δεξιάς η αριστερής παρέκκλισης δεν μπορεί να κατανοήσει ότι το κεντρικό του σύνθημα "οι άνθρωποι πάνω απ΄ τα κέρδη" είναι τόσο άτοπο όσο άτοπο είναι να ανατείλει ο ήλιος απ' τη δύση χωρίς να αλλάξουν οι πόλοι.
Φυσικά σε όλους αυτούς, όπως και στους κάθε λογής φασίστες κάθε κοπής(για τους ίδιους και για άλλους λόγους σε αυτούς), υπάρχουν και άλλα βασικά ζητήματα που δεν μπορούν να γίνουν κατανοητά όπως για παράδειγμα άλλο πράγμα οι κοινωνικές τάξεις και άλλο τα κοινωνικά στρώματα, η άλλο πράγμα η αποταμίευση (που είναι γνώρισμα κυρίως των στρωμάτων η ακόμα και κλάδων της εργατικής τάξης) και άλλο πράγμα οι επενδύσεις κεφαλαίων, (που είναι κυρίως γνώρισμα τμημάτων της αστικής τάξης). Οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης επιπλέον, οπότε θέλουν να εισπράξουν (είτε σε χαρτοφυλάκιο είτε σε τραπεζογραμμάτια), βάζουν στη σβούρα του "πορνείου του καπιταλισμού" (όπως έλεγε το χρηματιστήριο ο Μαρξ), για να μεγιστοποιήσουν τα παρασιτικού τύπου κέρδη τους και την εργατική τάξη και τα μικρά και τα μεσαία και τα μεγάλα στρώματα της πόλης και του χωριού, ακόμα και τμήματα της ίδιας της τάξης τους που δεν μπορούν να τους ανταγωνιστούν αποφασιστικά
Οι καπιταλιστές χωρίζονται σε μικρούς μεσαίους και μεγάλους, ανάλογα με το μερίδιο που παίρνουν απ' τον κοινωνικό πλούτο, τη θέση που κατέχουν μέσα στην ίδια την παραγωγική διαδικασία(κραταιούς, η ενδιάμεσα εξαρτημένους καπιταλιστές όπως αυτούς της χώρας μας), το βαθμό της σχέσης τους με τα μέσα παραγωγής, το ρόλο τους στην κοινωνική οργάνωση της παραγωγής και τον καταμερισμό της. Οι καπιταλιστές δεν ξεχωρίζουν από την φορολογική τους δήλωση, το τι, και πόσο δηλώνουν όπως μας λένε οι σοσιαλδημοκράτες του ΠΑΣΟΚ και του κάθε ΠΑΣΟΚ, εξάλλου οι περισσότεροι κεφαλαιοκράτες θα μπορούσαν και κάνουν μηδενικές φορολογικές δηλώσεις εφόσον όλα τα δηλώνουν στην Ανώνυμη Εταιρεία, δεν φωνάζει τυχαία το ΚΚΕ για φορολόγηση του 45% επί των κερδών τους.
Οι καπιταλιστές στον καπιταλισμό δεν είναι ο Χ η, ο Ψ κεφαλαιοκράτης, αυτοί σε ένα ορισμένο βαθμό είναι "απρόσωποι" και ορίζονται απρόσωπα. Καπιταλιστές είναι οι σύνδεσμοι τους όπως οι (ΣΕΒ, ΕΕΕ, ΣΕΛΠΕ, ΣΕΣΜΕ, ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑ κλπ), οι διεθνείς μονοπωλιακές ενώσεις όπως (οι συμφωνίες που έγιναν στις αρχές του 1996, ανάμεσα στην αγγλική BP και στην αμερικανική «Mobil». Τα συγκεκριμένα μονοπώλια ανήκουν στο χώρο των καυσίμων και έκλεισαν συμφωνία για συγχώνευση των δραστηριοτήτων τους στην ευρωπαϊκή αγορά, προκειμένου να «χτυπήσουν» σ' αυτή την αγορά τις SHELL και EXXON, που επίσης είναι μονοπώλια στο χώρο των καυσίμων. Δίπλα στους καπιταλιστές είναι το πολιτικό προσωπικό τους που στο μεγαλύτερο μέρος του μέσα στο αστικό κράτος είναι μέτοχοι και εκπρόσωποι εταιρειών, εργολάβοι, νομικοί και πολιτικοί σύμβουλοι τους, αστοί δημοσιογράφοι και εκπρόσωποι του ηλεκτρονικού και έντυπου κατεστημένου(καναλάρχες εκδότες), πρώην στελέχη του στρατού, της αστυνομίας, των μυστικών υπηρεσιών(ως σύμβουλοι και νομοθέτες αντιμετώπισης του εσωτερικού εχθρού δηλαδή του λαϊκού και εργατικού κινήματος) και στελέχη επιχειρήσεων(ως σύμβουλοι της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας, η ως εκπρόσωποι των εργοδοτών τους σε σχέση με άλλους μέσα στο αστικό κράτος και στα πλαίσια του ανταγωνισμού). Αυτό είναι ένα τμήμα του λεγόμενου εποικοδομήματος, το οποίο σε διεθνές επίπεδο εκπροσωπείται από τους εξής ( ΕΕ, ΔΝΤ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ κ.ο.κ). Καπιταλιστές όμως στη βάση(στο προμονοπωλιακό επίπεδο, που ναι μεν έχει ξεπεραστεί και αντικατασταθεί από το μονοπωλιακό εδώ και πάνω από 100 χρόνια, ωστόσο οι καπιταλιστές είναι σε ένα ορισμένο βαθμό και η βάση του συστήματος), είναι οι ίδιες οι εταιρίες και αυτοί που κατέχουν το μέγιστο ποσοστό των μετοχών που έχουν σε αυτές, πολλές φορές το ποσοστό αυτό ανάλογα και με τη σύνθεση του ΔΣ μπορεί να μην ξεπερνάει το 3%, ωστόσο όμως λόγω της ίδιας της φύσης και της σύνθεσης του Μετοχικού κεφαλαίου να αποτελεί το μερίδιο εκείνο που θα καθορίζει τις παραπέρα εξελίξεις. Είναι λάθος και παιδαριώδης λαϊκισμός να ονοματοποίητε ο κάθε καπιταλιστής για τη Χ η την Ψ "παρανομία"(που ονομάζεται σκάνδαλο και που είναι το νομοτελειακό μέρος του συστήματος).
Είναι τόσο παιδαριώδης ο λαϊκισμός, για να μην πούμε διατεταγμένη υπηρεσία αποπροσανατολισμού, που στην ουσία νομιμοποιεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο που είναι ο νόμος της υπεραξίας. Φυσικά ο επιχειρηματίας καπιταλιστής, μπορεί να είναι στην πραγματικότητα αυτός που κινεί τα νήματα του όποιου σκανδάλου, λόγω του ποσοστού του πάνω στο μετοχικό κεφάλαιο και του ρόλο του στην διαδικασία της παραγωγής. Μπορεί με τις παραπάνω ιδιότητες να επενδύει σε προμήθειες (επί των διαγωνισμών που συμμετέχει) για να πάρει ζεστό κρατικό χρήμα, αυτό όμως δεν πρέπει να αφορά την εργατική τάξη, γιατί αυτό είναι σύμφυτο με το σύστημα. Οι καλλωπισμοί του καπιταλισμού είναι προνόμιο των αστικών κομμάτων για να το διαιωνίζουν, η εργατική τάξη δεν πρέπει να έχει κανένα ενδιαφέρον για τα σκάνδαλα εργολαβίας των εργοδοτών της, ωστόσο πρέπει να κατανοεί πως αυτό είναι συνέχεια του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και να κάνει το παραπάνω βήμα περνώντας το χαντάκι. Όμως αυτό που κάνει τον καπιταλιστή κεφαλαιοκράτη, είναι τα χαρακτηριστικά της τάξης του (κατοχή των μέσων παραγωγής) και η μορφή της εκμετάλλευσης που προκύπτει στο δοσμένο σύστημα, δηλαδή ο νόμος της υπεραξίας που παίρνει πάντα τη μορφή νομικής κατοχύρωσης από το αστικό κράτος. Τον καπιταλιστή δεν τον ενδιαφέρει η γη και η αγορά της όταν δεν μπορεί να γίνει εμπόρευμα, αυτά αφορούν κάτι ξιπασμένα μεγαλομεσαία στρώματα και κάτι ξεπεσμένους μικρής εμβέλειας και εξαρτημένους από τα μονοπώλια καπιταλιστές, αυτούς του εφοπλιστικού κεφαλαίου που αρέσκονται σε SUV, πισίνες και σε μέγαρα στα Βόρεια προάστια της Αττικής για να τα δείχνουν και φυσικά τα μονοπώλια και οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί να τους έχουν για τους καλύτερους πελάτες.
Οι εργατική τάξη και τα μικρά στρώματα της πόλης και του χωριού πρέπει να οικοδομήσουν το δικό τους κράτος, αυτό της εργατοαγροτικής συμμαχίας γιατί όπως έλεγε ο Λένιν ακόμα και όταν οι εργάτες πάρουν μια επιχείρηση η ένα εργοστάσιο στα χέρια τους(αυτοδιαχείριση) και δεν ανήκει στο προλεταριακό κράτος, αποτελεί και πάλι βαρβάτη ατομική ιδιοκτησία, εξού και ο λαϊκός καπιταλισμός των λεγόμενων ΑΕ, που το ΠΑΣΟΚ και η Αμερικανοκίνητη Δικτατορία '67-74 ονόμασε εταιρίες λαϊκής βάσης.
Να σημειώσουμε εδώ πέρα πως η λεγόμενη αυτοδιαχείριση, είχε ως βασικό θεωρητικό της τον Ν. Μπουχάριν και ήταν πάντα το όνειρο των οπορτουνιστών, σοσιαλδημοκρατών, αναρχικών και λοιπών εχθρών του μοναδικού σοσιαλισμού που συναντήσαμε έως σήμερα του υπαρκτού σοσιαλισμού, κυρίως έως το 1953, αλλά και μετά παρά τις όποιες στρεβλώσεις του.
Και στο μονοπωλιακό και στον προμονοπωλιακό καπιταλισμό, οι ίδιοι οι καπιταλιστές, το κέρδος τους, δηλαδή την κλοπή της απλήρωτης εργασίας της εργατικής τάξης την επενδύουν ξανά στην παραγωγή είτε σε νέα προϊόντα, είτε σε μετοχικό κεφάλαιο, είτε στην καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων. Την επενδύουν για να βγάλουν ακόμα πιο παρασιτικές άλλου είδους μορφές κέρδους. Οι καπιταλιστές (στο μονοπωλιακό καπιταλισμό το τραπεζικό και το βιομηχανικό κεφάλαιο είναι ένα) επενδύουν και στις αποταμιεύσεις των μικρών, μεσαίων και μεγάλων στρωμάτων. Από τις καταθέσεις αυτών παίρνουν χαμηλότοκα εμπορικά δάνεια, τα κάνουν επενδύσεις στη βιομηχανία και επιστρέφουν απ' τα κέρδη τους στις καταθέσεις κάτι επιτόκια ψίχουλα που δεν είναι ούτε για γέλια.
Όλα τα παραπάνω αποδείχνουν πως στο αστικό κράτος παράγονται και άλλου είδους παρασιτικές δραστηριότητες και μπορεί τα πάντα γύρω μας να είναι φτιαγμένα απ' τους εργάτες αλλά ιδιοποιούνται απ' τους καπιταλιστές και μάλιστα νόμιμα και εις διπλούν.
Όλα τα παραπάνω είναι φυσιολογικό να δημιουργούν αντιθέσεις και αντιφάσεις με πρώτη και κύρια αυτής της κ. παραγωγής με το κεφάλαιο. Όλες αυτές δημιουργούν νομοτελειακές συνθήκες για τις λεγόμενες καπιταλιστικές κρίσεις υπερπαραγωγής Στον καπιταλισμό αυτοί που παράγουν τον πλούτο δεν μπορούν να τον γευτούν λόγω του νόμου του κέρδους, που καταστρέφει τις παραγωγικές δυνάμεις. Η εργάτες είναι ταυτόχρονα και οι καταναλωτές και όταν αυτοί βγουν στην ανεργία για τη μεγιστοποίηση των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου είναι φυσιολογικό να μείνουν στα ράφια αυτά που αυτοί παρήγαγαν.
Προεκλογικές προτάσεις όπως αυτές του κ. Καρατζαφέρη, που μιλούν για τη μεταφορά των "Ελληνικών" καταθέσεων από τις Ελβετικές τράπεζες στη χώρας μας, (με ευνοϊκές ρυθμίσεις για δυο η περισσότερα χρόνια) απ' το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα σε τι θα βοηθήσει; Στην παραπέρα ασυγκράτητη δίψα του τραπεζικού και βιομηχανικού κεφαλαίου που είναι διασυνδεδεμένα να καταστρέψουν ακόμη παραπέρα παραγωγικές δυνάμεις και να μεγιστοποιήσουν ακόμη παραπέρα τα κέρδη τους, απ' την όποια παραγωγή. Φυσικά αυτό ενδιαφέρει και τον εν λόγω κύριο όπως και το κόμμα του, η γενναία ενίσχυση του κεφαλαίου.
Να θυμίσουμε τις τέσσερις βασικές αντιθέσεις και αντιφάσεις του καπιταλισμού είναι οι παρακάτω:
α) της παραγωγής και του κεφαλαίου, β) Η σχετική οργάνωση της παραγωγής και η αναρχία της σε κοινωνική κλίμακα έχουν ως βάση την ατομική ιδιοκτησία! Πως είναι αδύνατον να μην υπάρχει γ) αντίθεση της παραγωγής με την κατανάλωση και φυσικά τέλος δ) ο σκοπός της καπιταλιστικής παραγωγής και των παραγωγικών δυνάμεων. Φυσικά ούτε και αυτές, οι οπαδοί της λεγόμενης "ελεύθερης αγοράς" τις λαμβάνουν σοβαρά στα υπ' όψιν τους με αποτέλεσμα οι κρίσεις υπερπαραγωγής όπως η σημερινή να μην μπορούν να φέρουν παρά μόνο προσωρινές λύσεις και να αδυνατούν να φέρουν εις πέρας τις ανάλογες λύσεις, όχι μόνο ανάλογα με το μέγεθος της κρίσης.
Ο καπιταλισμός είναι η πιο ανεπτυγμένη μορφή ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής και ο ιμπεριαλισμός το ανώτατο και τελευταίο στάδιο ανάπτυξης του, μετά απ΄αυτόν δεν υπάρχει κανένα άλλο στάδιο, (ούτε άλλο σύστημα που να ευνοεί την ατομική ιδιοκτησία όσο "απρόσωπη" και να είναι αυτή στα μέσα παραγωγής), μετά από αυτόν φυσικά είναι νομοτελειακό πως θα υπάρξει ο σοσιαλισμός ως κατώτερο στάδιο του κομμουνισμού και ο κομμουνισμός η αταξική δηλαδή κοινωνία.
Αυτό το "απρόσωπο" καπιταλιστικό σύστημα δηλαδή ο ίδιος ο καπιταλισμός αποτυπώνεται ανάγλυφα και εύστοχα στο πιο έξυπνο πολιτικό σύνθημα που έχει υπάρξει ποτέ, που είναι τόσο διαχρονικό όσο και η ίδια η εκμετάλλευση μέσα σε αυτό, το: "ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ". Το σύνθημα αυτό αποδείχνει συν τοις άλλοις, πως για ότι κακό συμβαίνει δε φταίει ούτε ο γείτονας ούτε ο μετανάστης, αλλά ο ιμπεριαλισμός αυτός που αξιοποιεί και το διαίρει και βασίλευε των προηγούμενων εκμεταλλευτικών συστημάτων προς όφελος του... Αυτό φυσικά θέλει και φιλοσοφικό υπόβαθρο, δε φώναζε τυχαία ο μέγιστος Λένιν, "να μελετάμε, να μελετάμε, να μελετάμε". Γιατί ακόμα και ο πολιτικός και ο πραγματικός εκπρόσωπος του ταξικού αντιπάλου θα μπορούσε να μην είναι εχθρός αλλά το σύστημα που υπηρετεί και τον υπηρετεί, αυτό πρέπει να καταργήσουμε το σύστημα, τα πρόσωπα δεν παίζουν κανένα ρόλο χωρίς αυτό. Όχι πως δεν μπορούν να παίξουν και στο σοσιαλισμό όταν βρίσκεται κάτω από διεθνή ιμπεριαλιστική περικύκλωση, ενισχύοντας οικονομικά τους πρώην αστούς ούτως ώστε να ανατρέψουν το σοσιαλισμό επαναφέροντας τον καπιταλισμό. Όμως έχουν γνώση οι φύλακες, εξάλλου ποιος είπε ότι η ταξική πάλη τελειώνει με το σοσιαλισμό, εφόσον οι νικημένες τάξεις θέλουν να πάρουν τη δική τους ρεβάνς από την ιστορία όπως έγινε τις πιο άθλιες μέρες της ανθρώπινης ιστορίας την περίοδο 1989 - 1991 στα πρώην σοσιαλιστικά κράτη.
Μετά από αυτό το ιμπεριαλιστικό στάδιο υπάρχει ο σοσιαλισμός γι' αυτό και η αγωνία διαστρέβλωσης και κατασυκοφάντησης του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε φτάνει στα όρια της πρεμούρας και η προσπάθεια εξίσωσης του πιο επιθετικού και τρομοκρατικού παιδιού του καπιταλισμού(το ναζισμό) με ότι ωραιώτερο γνώρισε έως σήμερα η ανθρωπότητα τον σοσιαλισμό του εικοστού αιώνα.
Οι αναθεωρητές ήταν ανέκαθεν ριψάσπιδες και δειλοί γιατί ήταν ιδεολογικά ρηχοί και δεν μπορούσαν να κατανοήσουν με τίποτα το Μαρξισμό - Λενινισμό, γι' αυτό είτε τον παράφραζαν στα μέτρα και τα σταθμά τους , είτε τον εξαφάνιζαν με νέες δικές τους απλοϊκές θεωρητικές αναγωγές που πάντα γίνονταν το αποκούμπι του συστήματος. Με υπερ απλουστευμένες σοφιστίες, προσομοίαζαν τον επιστημονικό σοσιαλισμό στον χριστιανικό και σε όλες εκείνες τις ουτοπικές προεκτάσεις που ουδεμία σχέση με τον επιστημονικό Μαρξιστικό και Λενινιστικό τρόπο ανάπτυξης.
Αυτά που συμβαίνουν στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ σας τα είχαμε γράψει απ' εδώ όταν τους έδιναν εκείνα τα στημένα 23% στις τότε δημοσκοπήσεις. Τότε εμείς σε πείσμα με την καθοδηγούμενη και προωθούμενη από τα κέντρα αποφάσεων και την κυρίαρχη ιδεολογία λέγαμε πως στις επόμενες εκλογές πιθανόν να μην μπορούν να μπουν και στη Βουλή. Δεν ήμασταν ούτε ο μάντης "Κάλχας" ούτε η "Πυθία"(εξάλλου δεν πιστεύαμε ποτέ σε τέτοιου είδους βασκανίες). Είναι απλό γιατί, τέτοιου είδους μικροαστικά μορφώματα ήταν πάντα αναγκαία για το σύστημα και από τα λεγόμενα "δεξιά" και τα λεγόμενα "αριστερά" όπως και το ΛΑ.ΟΣ και οι Οικολόγοι σήμερα. Για αύριο η δεν ξέρουμε και εμείς πότε, με αυτά ίσως και άλλα μορφώματα να έχουμε τα ίδια συμπτώματα, εξάλλου ο ΣΥΝ από την διάσπαση του 1991 και μέχρι λίγο πριν τις εκλογές του 1993 είχε ξανα συγκεντρώσει από 12% έως και 16% σε δημοσκοπικά "ευρήματα" τελικά τότε έμεινε εκτός κοινοβουλίου. Απ' τη μια το σύστημα όταν τους χρειάζεται ως άμεση εφεδρεία τους ανεβάζει και όταν βρει κάποια άλλη τους πετάει σα στημένη λεμονόκουπα.
Ο Μαρξισμός Λενινισμός ως εκμετάλλευση στον καπιταλισμό ορίζει την υπεραξία και ως ατομική ιδιοκτησία την ιδιοκτησία στα βασικά μέσα παραγωγής. Ο καπιταλισμος δεν ενδιαφέρεται για τίποτα άλλο πέραν της νόμιμης κλοπής, δηλαδή της απλήρωτης εργασίας των εργατών πάνω στην αξία της εργατικής τους δύναμης, αλλά και των λοιπών παρασιτικών προεκτάσεων που ακουμπούν τα σύμμαχα στρώμματα αυτής.
Τα περί πλούσιων και φτωχών, μάλλον διαστρεβλώνουν παρά βοηθούν στην κατανόηση του καπιταλιστικού συστήματος, των αιτιών που δημιουργούν τη φτώχεια τίνος αποτέλεσμα είναι δηλαδή και γιατί πρέπει να ανατραπεί ο καπιταλισμός. Τέτοιοι όροι όχι πως δεν καταδείχνουν πράγματα, όχι όμως την ουσία και την αιτία που δημιουργεί τον πλούτο και τη φτώχεια, σε ποιόν ανήκει νομοτελειακά και ποιος την κατέχει νομικά σήμερα μέσα στο σύστημα.
Τέτοιου είδους διαχωρισμοί εύκολα και ειδικά στις μέρες μας μπορούν να ενισχύσουν αντιδραστικές δυνάμεις όπως το ΛΑ.Ο.Σ και να επαναφέρουν στην κυβέρνηση τους άλλους υπηρέτες των μονοπωλίων και της Ε.Ε., όπως το ΠΑΣΟΚ, βάζοντας προσωρινά τη ΝΔ στο ράφι.
Το ζήτημα είναι να κατανοηθεί σε βάθος το εκμεταλλευτικό σύστημα και ο νόμος της υπεραξίας, να γίνει πενταροδεκάρες στα φτωχομεσαία λαϊκά στρώματα και στην εργατική τάξη με αποτέλεσμα να κατανοήσει και αυτή και οι σύμμαχοι της, ότι ο πλούτος που παράγεται είναι αποκλειστικά δικός τους και η ότι η φτώχεια που αναπτύσσεται είναι επίσης αποτέλεσμα του βασικού νόμου του καπιταλιστικού συστήματος. Πέραν του ότι είναι νομοτελειακό ότι ο καπιταλισμός θα ανατραπεί πρέπει, σιγά αλλά σταθερά να μπαίνουν και οι βάσεις γι' αυτό, εξάλλου το λέει και το σύνηθημα "τέρμα πια στις αυταπάτες η με το κεφάλαιο η με τους εργάτες" και ο Μαρξισμός Λενινισμός είναι το καλύτερο θεωρητικό οπλοστάσιο για την ανατροπή του σάπιου αυτού συστήματος.
Σήμερα υπάρχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ να μην υπάρξει ισχυρή κυβέρνηση είτε αυτοδύναμη είτε συνεργασίας, είναι ανάγκη για ισχυρό ΚΚΕ, για να μπορέσει να αποτρέψει ο λαός μας προσωρινά την αντιλαϊκή λαίλαπα αποτέλεσμα της Ε.Ε. και της στρατηγικής της Λισσαβόνας. Να μπορέσει αρχικά να αποτρέψει αντιλαϊκά μέτρα και στο μέλλον να φτιάξει το δικό του μέτωπο σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο που θα φέρει και τα αντίστοιχα αποτελέσματα.

Radio Collectiva.

ΥΓ* Τα υπόλοιπα posts θα έχουν κυρίως επιστημονικό και ιστορικό χαρακτήρα...