the 1st multinational Chania's web design & development center   simply& dedicated web Hosting    istoschSHOP, Τα πάντα από βιβλία & νέα τεχνολογία...

Μισθώστε Διαφημιστική Προβολή στο istoschPORTAL

διαδικτυακά μαθήματα Αγγλικών

«Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια»: Ένα παιδικό παραμύθι» της Αιμιλίας Πλατή

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2022

Μετά το Αφγανιστάν τι;

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την αναγκαστική στρατιωτική και πολιτική αναδίπλωση της η Υπερδύναμη από το Αφγανιστάν που ήραν συνέχεια της πολιτικής που ακολούθησε ο Ντόναλντ Τραμπ. Αλλά από τότε έχει έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι και απ΄ότι φαίνεται ήταν μια αναγκαστική κίνηση για να μπορέσει να υποστηρίξει έναν πόλεμο δια των αντιπροσώπων, με τις ιδιωτικές πολεμικές εταιρείες, στην Ουκρανία που ναι μεν ξεκίνησε το 2014, με το πραξικόπημα στην πλατεία Μαϊντάν, αλλά είχε σχεδιαστεί ανάφλεξη του και πάλι από πλευράς Ουκρανίας, Ουκρανοναζί και φυσικα΄Μισθοφόρων του ΝΑΤΟ, για τις 28 του Φλεβάρη του 2022, με ταυτόχρονη επίθεση στο υπόλοιπο Ανατολικό Ντομπάς Λουχάνσκ και στην Κριμαία, καθώς και τις περιφέρειες της Ρωσίας που βρίσκονται ανατολικότερα και φτάνουν μέχρι τον Καύκασο και την Υπερδνειστερία και μάλλον τους πρόλαβε η Ρωσική Ομοσπονδία.
Η Ρωσία αυτή τη στιγμή από 6η Μεγαλύτερη Οικονομική Δύναμη του Πλανήτη, σκαρφάλωσε στην 4η, με τα μέτρα και τα σταθμά των Φιλελελυθερων Οικονομόλογων.
Προφανώς κι αυτά δεν τα λέμε εμείς, αλλά αυτά που βγαίνουν στη φόρα, από πράκτορες και  δικούς τους παραπράκτορες, που πιάνονται αιχμάλωτοι από τον DNR, LNR και το Ρωσικό Στρατό, αλλά την Ταξιαρχία Οδησσός, που αποτελείται από Ουκρανούς αιχμαλώτους και εθελοντές, που πήγαν με τους συμπατριώτες τους Ρώσους, που γι αυτούς, είναι η πραγματικά σωστή πλευρά της Ιστορίας.
Οι ενδείξεις για το ποιόν της Ουϊλσονιανής Εξωτερικής  Ληστρικής πολιτικής που εφαρμόζεται μεθοδικά από το 1949 και το "Δόγμα Τρούμαν", μετατράπηκαν σε ατράνταχτες αποδείξεις, μέσα από έγγραφα που βρέθηκαν σε Μαριούπολη και αλλού, και φυσικά από συνεντεύξεις που δίνουν μέχρι και στην Ιταλική Τηλεόραση διάφοροι αιχμάλωτοι Μισθοφόροι, εικόνες που έχει δείξει πλειάδα Γερμανών και Γάλλων δημοσιογράφων και τα εδώ ΜΜΕ, ποιούν τη νήσσαν, μιας και είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας.
Πέρυσι είχαμε αναρτήσει ένα άρθρο, που όποιος έχει το κουράγιο να το διαβάσει και να καταλάβει τι λέγαμε, θα θυμηθεί και θα βγάλει πολλά συμπεράσματα!!! Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο πόλεμος αυτός δεν είναι αντικειμενικά με τη Ρωσία, η την Κίνα, η τα BRICKS(A), αλλά ο πόλεμος του νταβά ΗΠΑ, με την ιερόδουλη, εταίρα, τροτέζα και παστρικιά μαζί, δηλαδή την ΕΕ....

Πέμπτη 14 Ιουλίου 2022

κλειδοκράτορες και διαχειριστές της παρασιτικής Καπιταλιστικής οικονομίας

Από που κι ως που είναι Διονυσιακό Ταμπεραμέντο, σύμφωνα με γνωστό κήρυκα της ΕΕνωσιακής "κουλτούρας" η παρέλαση του κοινωνικού σαδομαζοχισμού και της βίαιης αναπαράστασης μιας οποιασδήποτε λανθάνουσας, η μη σεξουαλικότητας, η προσπάθεια ανέγερσης αγαλμάτων όπως προσπαθεί το καθεστώς Ζελένσκι και οι ναζί του να αναγείρουν στην Οδησσό, όπως αυτό, ενός διάσημου γκέι πορντοστάρ;;;
Έλεος και "Ευχέλαιος" μαζί.
Από που κι ως πού, ο τάχα μου δήθεν πολιτισμός των παρορμήσεων και ο σεξουαλικός προσανατολισμός, που είναι εκφασισμός πολυτελείας, των πάσης φύσης ξεμωραμένων, αν όχι αρρωστημένων (ετεροφυλόφιλων ομοφυλόφιλων και αμφιφυλόφιλων) που το Κεντρικό Νευρικό τους Σύστημα διέπεται μιας αλλοπρόσαλλης διανοητικότητας να αφορά την κοινωνία, την όποια κοινωνία τέλος πάντων.
Ούτε Θρησκόληποι είμαστε, ούτε θεωρούμε τη γενικευμένη "απελευθέρωση" της κάποιου είδους επαναστατική πράξη, η και πρακτική, τουναντίον θα λέγαμε ότι είναι πέρα για πέρα αντεπαναστατική.
Ακόμα κι αν οι καλύτερες Διονυσιακές παραδόσεις "μεταλαμπαδεύονται" στο σήμερα, δεν εμπεριέχουν την σημειολογική αναφορά τους για κανένα λόγο, που δεν είναι άλλος από την χαρά της γονιμότητας και της απαγκίστρωσης από την Απολλώνια στιβαρότητα και το τάχα μου δήθεν αλάθητο της.
Οι Προώθηση και μάλιστα με όρους παρελάσεων των αναγκών του "φαλού", του "αιδοίου" και των παρορμήσεων ως "γιορτές" της διαφορετικότητας, ακόμα και για το χώρο αυτό αποτελούν ξένο σώμα, στο σώμα των κοινωνιών και των αναγκών τους.
Γίνεται με όρους επιβολής και θυμίζει σε μεγάλο βαθμό το Βερολίνο του 1936 και δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτή την πόλη ανθεί το LGBT, η όπως αλλιώς το λένε, με ένα Πρόεδρο που ήταν απόγονος των Waffen SS.
Έχουμε ξαναπεί και ξαναγράψει ότι σήμερα ζούμε την αναβίωση του πολιτικού Φασισμού, μέσα από την εξάπλωση του κοινωνικού φασισμού, όπου οι συντεχνιακές(όχι απαραίτητα επαγγελματικές δομές), όπως ο Βεγκανισμός, το Αντικαπνιστικό "Κίνημα" και διάφορα άλλα ημίφαιδρα η και φαιδρά, αν όχι φαιά(αλλά κατ΄όνομα πολύχρωμα "κινήματα", που προσιδιάζουν το Κίνημα του Φασίστα Μουσολίνι) δημιουργούν τον Πολιτικό Φασισμό Πολυτελείας, που εκφράστηκε έντονα στο δίπολο που καλλιέργησε το Ρωμαϊκό Διαίρει και Βασίλευε και αποθέωσαν όλοι οι πρώην Αποικιοκράτες Άγγλοι, Γάλλοι κλπ Φραγκολεβαντίνοι, με τους εμβολιαστές - αντιεμβολιαστές, με όρους "αντιαπαγόρευσης".
Η Δύση, είναι συνέχεια της Ανατολής και γι αυτό είναι υπέροχη, με τα δικά της κριτήρια προφανώς, αλλά χωρίς την Ανατολή, δεν θα υπήρξε, αλλά έχει κάτι σουσούμια που εδράζονται στη λογική της "ατομικής ευθύνης", του "ρεβανσισμού" και του Βρετανικού Δικαίου, όπου μια φορά ένοχος, πάντα εγκληματική φυσιογνωμία.
Το τι θα κάνει ο καθένας στο τραπέζι του, στο κρεβάτι του και στους ιδιωτικούς χώρους με τον, την, η τους συντρόφους του, είναι καθαρά δικό του θέμα, αρκεί να γίνεται κοινή συναινέσει, τα υπόλοιπα, είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε και κάθε επιστροφή στην Ελληνιστική και Ρωμαϊκή δουλοκτησία, θα δημιουργεί δούλους και τέτοιους έχει ανάγκη το σύστημα που μας οδηγεί στην απελευθέρωση των παρορμήσεων χωρίς καθόλου όρια. Δεν έχουν σχέση οι Απόκριες, με την κοινωνική προώθηση του Αντιαισθητικού Σαδομαζοχισμού και την ανάγκη να σκεφτόμαστε με αντιεπιστημονικούς όρους την κάθε "μαλακία" που θα μας βαρέσει στη γκλάβα και για πιο αντικειμενικό λόγο, θα πρέπει να την ανεχθούμε;
Τι σχέση έχει η "κοινωνική απελευθέρωση", με την ατομική αναλγησία και τον υποκειμενικό βολονταρισμό, τη μετανεωτερικότητα και τον πραγματισμό;
Αρκεί να διαβάσει κανείς την "Καταγωγή της Οικογένειας, της Ατομικής Ιδιοκτησίας και του Κράτους" του μεγαλύτερου μυαλού της νεότερης Ανθρωπότητας του Φρειδερίκου Ένγκελς και θα καταλάβει πολλά.
Η Αστική εξαχρείωση από τους "Αρίστους", δεν είναι Ελληνικό Φαινόμενο, είναι συνολικά Δυτικό Ευρωπαϊκό και λειτουργεί από την εποχή της Ιταλικής Κοινωνικής Δημοκρατίας (Repubblica Sociale Italiana -RSI), γνωστή και ως Δημοκρατία του Σαλό (Repubblica di Salò), που κατέδειξε και ξεφτίλισε ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΠΑΖΟΛΙΝΙ, ως ένα απόστημα του πραγματικού Φασισμού.
Αυτά δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τα Διονυσιακά Μυστήρια, αλλά με τη διαιώνιση του πλούτου και την υποταγή της εργασίας με όρους σκλαβιάς, δουλείας, η δουλοπαροικίας στις συντεχνιακές εμμονές και δομές του Ευρωπαϊκού Καπιταλισμού. Ενός Καπιταλισμού όπου η αστική τάξη, μέσα από την βάση και τον τρόπο παραγωγής, παίζει μπάλα, αλλά και από το εποικοδόμημα πλειοψηφικά, αφού έχει μαζέψει όλους τους "Αρίστους" όπως ο πρώην Πρωθυπουργός της Βρετανίας(με καταβολές καταγωγών από την Μικρά Ασία, από την πλευρά της μητρός του, αφού ο πάππους του, ήταν ο μεγαλύτερος σταφιδέμπορος της περιοχής και με μια απαράμιλλη σκληρότητα ενδεικτική των προθέσεων του, μέχρι και ριζών από τους Ρωμανόφ), στους βασικούς κυβερνητικόυς Θώκους.
Που σημαίνει ότι η Αριστοκρατία και τα σαδομαχιστικά της σουσούμια είναι πάντα εδώ και είναι με όρους αστικού δικαίου παντού και τα αποτελέσματα τα είδαμε χτες.
Η Διάβρωση και τα παρακμιακά φαινόμενα, είναι ένας κοινωνικός ευνουχισμός , που ξεκινάει από την υπερπροβολή της βούλησης και κάτω από αυτή την υπερβάλλουσα και υπερβολική προβολή, είναι αυτή η κατηγορία ανθρώπων που έχουν αποθεώσει τον κοινωνικό σαδομαζοχισμό, τη βια, την αποκτήνωση και την εξουσία, από Πάππου προς Πάππου και αθωώνονται μαζικά από την Αστική Δικαιοσύνη.
Θα κλείσουμε με το παρακάτω που μας το θύμισε ο καλός μας φίλος Stathis Stafis και το παραθέτουμε επακριβώς.
«Κλέφτες,αρσενικές κοκότες,πουλημένοι συγγραφείς, πουλημένες εφημερίδες.Αυτός είναι ο "μεγάλος μας τύπος".
Αυτός είναι ο ανθός της "υψηλής" κοινωνίας.Αυτούς τους ανθρώπους τους ξέρουνε όλοι,έχουν παντού σχέσεις και θέσεις κλειδιά σε εταιρείες, κράτος και παρακράτος, είναι εν μέρη κλειδοκράτορες και διαχειριστές της παρασιτικής Καπιταλιστικής οικονομίας.
Ξετσίπωτο θράσος των αφεντάδων και των δουλοπάροικων,που αγκαλιάζεται στα σκοτεινά, με την ξετσίπωτη διαφθορά της αστικής τάξης».
Β.Ι.Λένιν
"Καπιταλισμός και τύπος "
1914

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2022

Τι συμβαίνει με τις ισοτιμίες αυτή τη στιγμή και ποιος ο ρόλος του νόμου της αξίας στον Καπιταλισμό, σε φάσεις όπως τη σημερινή

Η Κεφαλαιακή χρηματαγορά είναι μέρος της ανταλλαγής αξιών(όχι απαραίτητα με τη Μαρξιστική Έννοια, δηλαδή δεν εκφράζουν ούτε και αντανακλούν τον κοινωνική εργασία που ενσαρκώνεται στα εμπορεύματα σε ολόκληρη τη σφαίρα της παραγωγής, κατανάλωσης, αναπαραγωγής κεφαλαίου), ανεξάρτητα αν το χρήμα αποτελεί ένα ισοδύναμο ανταλλαγής εμπορευμάτων, ως κυκλοφορούν η κυκλοφορικό Κεφάλαιο.
Αυτή είναι και μια από τις παραγόμενες αντιθέσεις της λεγόμενης "Οικονομίας της Αγοράς" που ως φράση προσπαθεί να εξωραΐσει την Καπιταλιστική Παραγωγή.
Στην προκειμένη "ο νόμος της Αξίας" που είναι ο νόμος ο νόμος του σχηματισμού των τιμών, έρχεται σε αντίθεση με τον ίδιο του τον εαυτό μιας και ο νόμος της αξίας συνίσταται στο ότι η ανταλλαγή των εμπορευμάτων συντελείται με βάση τον κοινωνικά αναγκαίο χρόνο εργασίας.
Στην πραγματικότητα στη βάση των τιμών βρίσκεται η αξία και σε τελευταία ανάλυση ο κοινωνικά αναγκαίος χρόνος εργασίας, ωστόσο στον καπιταλισμό ο νόμος της αξίας είναι αυθόρμητος ρυθμιστής της οικονομίας και δεν εξαρτάται αποκλειστικά από αυτό το νόμο που και στο Σοσιαλισμό θα υπάρξει νομοτελειακά όπως έλεγε ο Στάλιν(στην μπροσούρα του "Οικονομικά Προβλήματα του Σοσιαλισμου στην ΕΣΣΔ"), αλλά θα αφορά την κοινωνική εραγασία ως αποτύπωση του αναγκαίου χρόνου για την παραγωγή προϊόντων και εμπορευμάτων.
Αυτά ως πρόλογος, ωστόσο συμπληρωματικά να πούμε ότι το χρήμα έχει πέντε λειτουργίες για να κατανοήσουμε τα παρακάτω και τι συμβαίνει στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία σήμερα, όσον αφορά το λεγόμενο συνάλλαγμα που είναι μέρος της ανταλλαγής Κεφαλαίων που συντελείται στον Καπιταλιστικό Τρόπο Παραγωγής.
1)Το χρήμα είναι ανταλλακτικό ισοδύναμο, ως μέτρο αξίας των εμπορευμάτων.
2)Το χρήμα χρησιμεύει ως μέσο κυκλοφορίας του εαυτού του, εξού και η συνάρτηση Ε-Χ-Ε που είχε αποδείξει ο Μαρξ στο "Κεφάλαιο", δηλαδή είναι το Κυκλοφορούν η Κυκλοφορικό Κεφάλαιο.
3)Το χρήμα παίζει το ρόλο του μέσω της συσσώρευσης(στον αναπτυγμένο μονοπωλιακό καπιταλισμό, όλο και λιγότερο ειδικά στο Retail Banking).
4)Το χρήμα είναι μέσο πληρωμής & 5)Το χρήμα είναι βασικός πυλώνας στις οικονομικές σχέσεις των χωρών και το χρήμα παίζει το ρόλο του παγκόσμιου χρήματος.
Στο διεθνή στίβο το χρήμα παρουσιάζεται με την πρωταρχική, τη χρυσή του μορφή, που μέχρι το Νίξον και την Οικονομική του πολιτική, βασίζονταν στο Χρυσό, μέχρι τις προάλλες που η Ρωσική Ομοσπονδία τον επανέφερε και επίσημα και έγινε ο κακός χαμός στα Χρηματιστήρια που καθόριζαν το τι μέλει γενέσθαι στην Οικονομία των Αναταλακτηρίων.
Τελικά ως κυκλοφορικό Κεφάλαιο "Το χρήμα είναι: «εμπόρευμα όλων των εμπορευμάτων»", έτσι έλεγε ο παππούλης Μαρξ.
«Το χρήμα δεν έχει τιμή. Για να συμμετέχει σε αυτήν την ενιαία σχετική μορφή της αξίας των άλλων εμπορευμάτων, θα πρεπε ν' αναφερθεί στον ίδιο τον εαυτό του σαν προς το δικό του ισοδύναμο».συνέχιζε να λέει ο εν λόγω σοφός.
Ωστόσο ως κυκλοφορικό Κεφάλαιο πρέπει να δούμε η ουσία του χρήματος που ακριβώς συνίσταται: α)Ότι είναι μέσο εμφάνισης της αξίας του κάθε εμπορεύματος,
β) Ότι είναι αυθόρμητος υπολογιστής της κοινωνικής εργασίας των ατομικών παραγωγών,
γ) Ότι κάτω από ορισμένες ιστορικές συνθήκες γίνεται μέσο εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης συνολικά, δηλαδή του λεγόμενου "Μεταβλητού Κεφαλαίου".
δ) Ότι το χρήμα, είναι μέσο πληρωμής
ε) Ότι το χρήμα στις οικονομικές σχέσεις των χωρών, παίζει το ρόλο του παγκόσμιου χρήματος.
στ) Οτί σε αυτό αντανκλά και ο θυσαυρισμός, που στον Καπιταλισμό δεν είναι και ο καλύτερος σύμβουλος για τις λαϊκές μάζες, αφού αυτές μόνο για λίγο μπορούν να αποκτήσουν τέτοια χαρακτηριστικά, μέχρι να τις χρησιμοποιήσει ξανά το Σταθερό Κεφάλοιο ως πόρους σε μια φάση κρίσης.
Πάμε στο δια ταύτα τώρα.
Στην ΕΕ υπάρχει όπως και στις ΗΠΑ και σε ολόκληρο τον Προτεσταντικό & Καθολικό Καπιταλιστικό Κόσμο, η όπου αυτού φτάνει η "χέρα ντου"(που λέμε και στο χωριό μας εννοώντας το χέρι του), η αναπαραγωγή των αντιθέσεων του ίδιου του Καπιταλιστικού Τρόπου Παραγωγής, ειδικά σε συνθήκες όξυνσης των εμδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και φυσικά σε συνθήκες Κρισιακών Φαινομένων.
Η αντίθεση της κοινωνικής παραγωγής και των κεφαλαίων δεν εκφράζεται επακριβώς στις τιμές των προϊόντων, αρά ο περι-λαλίστατος νόμος της Αξίας πάει περίπατο από το λεγόμενο "αόρατο χέρι της αγοράς", γεννώντας μια νέα - νεότερη αντίθεση ανάμεσα στη λειτουργία της αξίας και στην αυτοαναίρεση της , που εκεί μάλλον θα καταλήξει νομοτελειακά, μέσα από αντιθάσεις.
Εδώ οι νόμοι της διαλεκτικής αποσαφηνίζουν και αποκωδικοποιούν την παρασιτική φύση του Καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, που όταν μπουκάρει η κερδοφορία του, επιστρατεύει τις μικροαστικές συντεχνίες και τα υπολείμματα προγενέστερων τρόπων παραγωγής ταυτόχρονα με τις μεταφυσικές δοξασίες της Αριστοκρατικής φύσης που θέλουν να κατακτήσουν τις αγορές του πλανήτη, αλλά και πάσης φύσης και λογής πρόθυμο μετέχοντα, όπως τα "δικαιωματιστικά" κινήματα τύπου LGBT, Οικοναζιστές, Βεγκανιστές, Ακαπνίστας κλπ άλλους τροβαδούρους της κερδοφορίας. δηλαδή επιστρατεύει εκτός από τον λούμπεν φασισμό και τον φασισμό πολυτελείας, η και κάθε κοπής, προφανώς για να κάνει τη δουλειά του, ανάλογα με τους συσχετισμούς δυνάμεων και την ανθωρπογεωγραφία της εκάστοτε περιοχής.
Ο νόμος της Ενότητας και της Πάλης των αντιθέτων ευθυγραμμίζεται μαζί με το νόμο της Άρνησης της Άρνησης στο νόμο της Αξίας, που αυτοαναιρείται και προοπτικά δημιουργεί ηθελημένα, η άθελα του, το δρόμο για το πέρασμα σε νέες ποιοτικές αλλαγές, αφού η ποσοτική συσσώρευση θα καταλήξει σε εμπλοκή του τρόπου παραγωγής.
Στην πραγματικότητα, θα του επιφέρει τεράστια, πολύπλοκα, πολυποίκιλα και ακατάσχετα κρισιακά φαινόμενα, ζητήματα - προβλήματα , που δεν δύναται η λύση τους με μαγικά ραβδάκια της Ματζίκα Ντε Σπελ.
Η λύση τους θα έχει δύο κατευθύνσεις, η με τις κάννες των όπλων στα πεδία των μαχών(στην χειρότερη περίπτωση), αν δεν έχουν δημιουργηθεί άλλου είδους ζητήματα που όλοι λίγο ως πολύ τα ψυχανεμιζόμαστε και δεν είναι απαραίτητο, ότι θα έχουν πάντα και την πιο θετική κατάληξη. Τουτέστιν αυτό που ζούμε από το 2011 σε Συρία, Λιβυή, Σομαλία, Υεμένη, Σαχέλ, Αφγανιστάν, Ουκρανία, Καύκασο και αλλού, είναι μια από τις λύσεις που αναζητά ο Καπιταλισμός για να ξεμπλοκάρει τη θαλάμη της κερδοφορίας, του και μιλάμε αποκλειστικά για τον Δυτικό Καπιταλισμό που κατά κύριο λόγο είναι ο μόνος, αποκλειστικός και βασικός υπεύθυνος για ότι ζούμε.
Στο δια ταύτα σχεδόν μονολεκτικά, γιατί στον πρόλογο κρύβεται όλο το ρεζουμέ της κατανόησης γιατί το €δολάριο είναι ένα προβληματικό νόμισμα, που κράτησε πάρα πολύ και αντικειμενικά τα ψωμιά του, είναι μάλλον τελειωμένα, όχι τόσο γιατί πληθωρίζει, αλλά γιατί αλληθωρίζει σε οικονομιίες που δεν έχουν κοινή εθνική οντότητα , και κοινά πρόσημα και αναγκαιότητες στον αριθμητή , ενώ είναι ανισόμετρες, αλλά έχουν κοινό παρονομαστή την Ευρωζώνη και την τάση της να δημιουργεί επισφάλειες στις κοινωνίες, η οποίες με τη σειρά τους, θα επιφέρουν σωρρεία προβλημάτων.
Το βαρέλι το πετρέλαιο για παράδειγμα έχει συνεχείς πτωτικές τάσεις, κι εμείς βάλαμε βενζίνη πριν λίγο με 2,44€ το λίτρο, το ψωμί το Χειμώνα θα έχει κόστος κοντά 2,00€ το μισό κιλό και οι πραγματικοί μισθοί δεν θα ξεπερνούν τα 250€, αλλά ως ονομαστικοί θα είναι κάπου στα 670€, κάτι το είχαμε γράψει εδώ πέρα ξανά πριν 10 ακριβώς χρόνια.
Η Ευρωπαϊκή Οικονομία πνέει τα λοίσθια και δεν έχει την παραμικρή σχέση η Ουκρανία, η Υεμένη, η Σομαλία, αλλά τα κρισιακά φαινόμενα που σε συνδυασμό με τις κυρώσεις απασφαλίζουν την χειροβομβίδα στο χέρι του χειριστή της και την έχουν κολλήσει πάνω του.
Το Ευρώδολάριο(€), από πέρυσι τέτοιο καιρό υποχωρεί έναντι του δολαρίου κατά 17,39%, χωρίς το τελευταίο να ανεβαίνει, με αποτέλεσμα το δολάριο σήμερα να καταγράφει μια δυναμική υπερκέσασης έναντι του ευρώ και μάλιστα, αυτό να φαίνεται πως δεν θα έχει καμία επιστροφή επιστροφή στις μέρες που η ισοτιμία ήαν υπέρ αυτού κατά 1 προς 1,29, που ήταν πριν "λίγα" χρόνια.
Η ισοτιμία είναι στον παρακάτω πίνακα και ως του χρόνου θα είναι σχεδόν ένα προς ένα και εικοσιπέντε στην καλύτερη περίπτωση, αλλά το νόμισμα που έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ είναι το Ρούβλι.
Το εν λόγω, ως ανταλλακτικό ισοδύναμο, δεν έχει μεγάλο εξωτερικό χρέος, ενσωματώνει ολόκληττη την αξία του σε χρυσό, η «πληρωτέον άμα τη εμφανίσει»(που έγραφαν όχι τυχαία παλαιόθεν οι δρχ), ενώ ο νόμος της αξίας δεν αυτοαναιρείται, μιας και οι κρατικοποιήσεις τα τελευταία χρόνια στην Ρωσική Ομοσπονδία από αριθμητική πρόοδο, πέρασαν σε γεωμετρική - λογαριθμική, δηλαδή, ειδικά μετά την έλευση των κυρώσεων και οι εξαγωγές θα γίνονται μόνο και κατ΄αποκλειστικότητα σε Ρούβλι.
Κοντολογίς τι σημαίνει αυτό, η συσσώρευση κι άλλου χρυσού, στην Κεντρική Εκδοτική Τράπεζα της Ρωσίας, αφού δεν δέχεται πληρωμές ούτε με £, ούτε μς $, ούτε με €, η πληρωμή με τα ελάχιστα Ρούβλια στα αποθεματικά των εμπορικών και επενδυτικών τραπεζών, άρα νέα εξαγωγή κυκλοφοριακού κεφαλαίου, άρα νέα αναβάθμιση της ισοτιμίας , η οποία δεν ξέρουμε τι νέο ρεκόρ θα σπάσει μέχρι το τέλος του 2022.
Όλοι οι δυτικοί Οίκοι πλέον μέμφονται την πολιτική Μπάιντεν που μπορεί να πέρασε € και στο τέλος να το τριχοτομήσει, αλλά ουδέποτε το θεώρησαν σοβαρό νόμισμα, αφού πάνω του αντανακλούσε πλασματικά κλάσματα. Το ανησυχητικό για τους εν λόγω οίκους είναι, ότι με την πολιτική του, έφερε απέναντι στην Αμερικανική Οικονομία, δυο πανίσχυρα νομίσματα το Χουάν και φυσικά το Ρούβλι, τα BRICKS(A)(I)(M) κοκ και τρεις μη δυτικές οικονομίες στην πρώτη τετράδα.
Η Ρωσική Οικονομία από την 6η μεγαλύτερη οικονομική Δύναμη του πλανήτη σε ΑΕΠ(έτσι το μετρούν στη Δύση, ανοησία, αλλά, είπαμε το ικανό ποσοστό κέρδους, είναι το ζητούμενο), αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην 4η μετά την Ινδία, ξεπερνώντας την Γερμανία και την μέχρι πρότινος 4η Ιαπωνία, ενώ η Κίνα είναι πλέον οριστικά και αμετάκλητα η μεγαλύτερη και με τεράστια διαφορά Οικονομία του Πλανήτη.
Να θυμίσουμε εδώ πέρα ότι μια οικονομία με βάση τους παραπάνω δείκτες, που είναι δείκτες των Καπιταλιστικών και ενδοϊμπεριαλισιτκών ανταγωνισμών και με βάση τη δυναμική της ανάπτυξη, για να υπερκεράσει μια άλλη οικονομία, απαιτούνται χρόνια, αν όχι δεκαετίες, στην προκειμένη περίπτωση αυτό συνέβει μέσα σε έξι μήνες κι αυτή τη στιγμή το Ρούβλι είναι το μοναδικό νόμισμα στον κόσμο που καταγράφει άνοδο σε σχέση με το δολάριο μεσοσταθμικά, της τάξης του 17,35 % !!!
Φυσικά και στην ΕΕ, κάτι αντίστοιχο συμβαίνει γιατί όλα τινάζονται στον αέρα και τελικά τα αυτοκτονικά σύνδρομα, θα μετατραπούν σε βραδυφλεγείς βόμβες στα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Οικονομίας, που μαζικά εν χορώ οι λαοί της βρίζουν Ντράγκι, Μακρόν, Σολτς, Ρούτε κλπ, ενώ ζητούν από την Ουγγαρία του Όρμπαν να δίνουν και σε αυτούς λίγο αέριο και σιγά που στους φασίστες θα υπάρξει ποτέ αλληλεγγύη.
Η μεταβατική εποχή που ξεκίνησε με την κρίση του 2008,, δεν θα τελειώσει έτσι απλά, σχεδόν ούτε το 2028, όταν η οικονομία της Κίνας θα είναι σχεδόν τρεις φορές η Αμερικανική Οικονομία που θα καταγράφει κι αυτή ανοδικές τάσεις, μαζί με την Ινδική, τη Ρωσική, Βιετναμέζικη κλπ, ενώ αυτό που θα ζήσουμε με στην 4ή Βιομηχανική Επανάσταση στην Δυτική Ευρώπη, θα είναι ένας κόλαφος χωρίς καμία επιστροφή, γιατί τελείωσαν τα αποθεματικά της Αναγέννησης προ πολλού και φυσικά τα κλεμμένα από την Ανατολική Ευρώπη από το 1991 και μετά.

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2022

"Ατομική Ευθύνη", το προνομιακό πεδίο του κοινωνικού φασισμού

 Αυτό τα ήθελε και τα έπαθε, είναι εξίσου κουραστικό και επικίνδυνο, τον παθόντα.

Το να λέμε διαρκώς καλά να πάθει, αυτός φταίει, όπως έστρωσε θα κοιμηθεί και άλλα τέτοια φαιδρά, γιατί τέτοια είναι, κρύβουν μέσα τους επικίνδυνες λογικές, αλλά πριν απ΄όλα τη λογική της ηθικής του προτεσταντικού Καπιταλισμού.

Αυτός και οι μηχανισμοί του (προφανώς και των προγενέστερων εκμεταλλευτικών συστημάτων)  καθορίζουν το πεδίο ορισμού της δραστηριότητας μας σε μεγάλο βαθμό, καθώς και τις αδυναμίες που όλοι μας έχουμε και δεν είναι καθόλου σωστό να γινόμαστε δικαστές.

Η δραστηριότητες μας είναι μέρος της αδιέξοδης ταξικής υποδούλωσης μας και αυτές ως μέρος της κοινωνικής αναγκαιότητας και του βιολογικού βολονταρισμού που ενίοτε επενεργεί κι αυτό σαν δυνάστης, μας οδηγούν να αναζητούμε διέξοδο μέσα από την τρύπα μιας βελόνας, καταλήγοντας στα ντουβάρια, με αποτέλεσμα να έχουμε κρανιοεγγεφαλικές και άλλου είδους κακώσεις, όχι μόνο στην κάρα.

Αυτό το είδους κοινωνικής(γιατί τέτοια είναι η ζωή μας, εξάλλου είμαστε κοινωνικά όντα), δεν είναι τίποτα άλλο από μια συνάρτηση υποκειμενικών και αντικειμενικών παραγόντων που συναθροίζονται μέσα στην γκλάβα μας, δυστυχώς ως ασυνάρτητες και ατάκτως ερριμμένες πληροφορίες που περιφέρονται χαοτικά στο κεφάλι μας από εδώ και από εκεί, ενώ το εφόδιο και εργαλείο της συγκρότησης και επεξεργασίας τους δεν το έχουμε μάθει από το εν μέρει χειραγογούμενο και απόλυτα ταξικό εκπαιδευτικό σύστημα, που ευνοεί τους έχοντες, εξάλλου από εκεί άδραξαν τον τίτλο "άριστοι", οι ακατανόμαστοι κυβερνώντες, παντού στην ΕΕ.

Αυτή είναι και η επιτυχία του μηχανισμού παραγωγής κοινωνικής συνείδησης που έχει ριζώσει βαθιά το Κ.Ν.Σ την έννοια του κέρδους, "value uber alles", δημιουργώντας συνθήκες που μας οδηγούν στον βόρβορο, δια του φόβου και του άγχους της επιβίωσης και όχι της ποιότητας ζωής που έχουμε μάθει από τα μικράτα μας, ως ειπείν ανεδαφική.

Στο δια ταύτα, καλό θα ήταν, αντί να γινόμαστε δικαστές, επί παντός επί στητού, όπως θέλουν να μας "μανιπιουλάρουν" τα ΜΜΕ, τα ακόμα πιο κτηνώδη Κοινωνικά Δίκτυα και ο πολιτισμός των 100.000 μισθωμένων τρολ από τη "σωστή πλευρά της ιστορίας" και της ΕΕ, ως συνέχεια της αποκτήνωσης που καλλιέρησε αυτή η Ήπειρος στα μέτρα και στα σταθμά τόσο του Καρλομάγνου, όσο και του ακόμα "χειρότερου" του Γερμανοελβετού Καλβίνου.

Αν δούμε ιστορικά πότε η ανθρωπότητα σήκωσε κεφάλι πάνω στους κοινωνικοπολιτικούς, οικονομικούς και βιολογικούς δυνάστες, ήταν στην περίοδο 1922-1991 σε μια περιοχή που ονομάστηκε Ε.Σ.Σ.Δ, όπου η Επιστήμη όχι μόνο αποθεώθηκε, αλλά έπαψε να είναι μόνο θετική, η θετικιστική(άλλο πράγμα είναι αυτό) και για πρώτη φορά στην ιστορία αναδύθηκε η κοινωνική προσωπικότητα, που έμαθε να συγχωρεί τα λάθη, ως συνέχεια της παράδοσης της Ανατολής και το προνόμιο δεν το έχει μόνο η Ορθόδοξη Κουλτούρα, αλλά ολόκληρη η Ανατολή.

Έτσι ακριβώς οικοδομήθηκε και το σύστημα απονομής δικαιοσύνης και το ίσως πιο ανθρωπιστικό σωφρονιστικό σύστημα που γνώρισε η ανθρωπότητα μέχρι σήμερα.

Ένα σύστημα που βασίστηκε πάνω στις αιτίες που οδηγούν τον όποιο κατηγορούμενο, η εναγόμενο(ανάλογα την κλίμακα της παράβασης), πάνω στη λογική ότι ο εν λόγω είναι αθώος, μέχρι της ατράνταχης και αδιαμφισβήτητης απόδειξης της ενοχής του, οδηγούμενος σε ένα σύστημα σωφρονισμού που το μελετούν ακόμα και τα δυτικού τύπου ακαδημαϊκά ιδρύματα, που ενίοτε ακόμα και σήμερα αδυνατούν να κατανοήσουν.

Όσον αφορά τα φαιδρά τάχα μου δήθεν επιχειρήματα για Γκουλάγκ και άδικες δίκες της Μόσχας, που ήταν μιας ανιστόρητης μεταμοντέρνας σύλληψης κατασκευάσματα των πιο βρόμικων και ελεεινών μυστικών υπηρεσιών των Βρετανικών, δεν θα απαντήσουμε, ούτε θα χάσουμε το χρόνο μας με αυτά και με τις ανοησίες περί "ολοκληρωτισμού" της Χάνα Άρεντ, η με τις ιστορίες τύπου Αγκάθα Κρίστι που έψαχναν τον ένοχο μέσα από γρίφους. Λογοτεχνικά όλα τα παραπάνω μπορεί να στέκουν, αλλά πραγματικά και ως αποδείξεις δεν έχουν καμία πραγματική και πρακτική αξία.

Γυρίζοντας στο δια ταύτα, αντί να γινόμαστε φορείς και μέρος ενός κοινωνικού κουτσομπολιού μέσα από τις κουβέντες τύπου καφενείου, τα σχόλια των τρολ στα κοινωνικά δίκτυα, η λέσχες ατέρμονων και αδιέξοδων συζητήσεων και αναλύσεων του «τις πταίει» σαν άλλοι Τρικούπηδες, σε κάθε είδους και μορφή ατόπημα που είχε ως φερόμενο δράστη τον Χ, η Ψ, η ακόμα χειρότερα να μεμφόμαστε εν χορό κάποιο για τα λάθη του, να βάζουμε τον εαυτό μας στη θέση του, γιατί τότε και μόνο τότε ίσως ανακαλύψουμε και κατανοήσουμε ότι για όλα τα μέχρι σήμερα δεινά κάθε βαθμίδας, μια είναι η αιτία, ο Καπιταλισμός, ίσως παραδεχθούμε, το βασικό, ότι δεν υπάρχει "ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ", η ακόμα κι αν υπάρχει κι αυτή μέσα στα παραγάδια του συστήματος θα έχει βγάλει ψαριά.

Κλείνοντας, θα ξανατονίσουμε αυτό που έχουμε ξαναπεί κατά το παρελθόν. ως παράδειγμα, όταν κάθε λογής και πάσης φύσης ταγμένος με όρους επικαιρότητας, τα έβαζε είτε με τους "αντιεμβολιαστές" και μη χρήστες της μάσκας, είτε με τους "υπέρμαχους" της επιστήμης, μιας επιστήμης που ήταν αυστηρά θετική και θετικιστική, δηλαδή ήταν μονομερής επιστήμη, έκλειναν αμφότεροι και εκατέρωθεν τα μάτια, σε άλλου είδους παραμέτρους και με όρους φανατισμού κυοφορούσαν το τέρας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το "διαίρει και βασίλευε".

Στην προκειμένη, το πρόβλημα δεν ήταν ο ιός που υπήρχες, ούτε οι ανεκδιήγητες(σε όλη την ΕΕ πολιτικές διαχείρισης της Πανδημίας), αλλά ο ρόλος μας ως κοινωνία, που κανένας δεν μας έμαθε, όπως θα όφειλε και κανένας δεν μας προστάτεψε.

Μπορεί οι Λαοί να είναι μια δυνατότητα για το καλύτερο, η για το καλύτερο, αλλά είναι συλλογικότητα με αδυναμίες και εκπαιδευτικές ελλείψεις που ο γαμημένος ο Καπιταλισμός  τις παράγει και προάγει, γιατί αν δούμε στην Κούβα και στην Λευκορωσία πως διαχειρίστηκαν το πρόβλημα θα καταλάβουμε πολλά, αρά οι λαοί δεν έχουν κανένα μερίδιο ευθύνης και κυρίως ατομικό, τελεία και παύλα.

«Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια»: Ένα παιδικό παραμύθι» της Αιμιλίας Πλατή