Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2009

Η Μάχη του Κούρσκ(Η μεγαλύτερη αρματομαχία της ιστορίας).

Σαν σήμερα έληξε η επική μάχη του Κούρσκ, μια από τις πιο μεγάλες μάχες της παγκόσμιας ιστορίας και σίγουρα η μεγαλύτερη μάχη τεθωρακισμένων όλων των εποχών.
Τυπικά ξεκίνησε στις 4/7 του 1943, αλλά η προπαρασκευή της ξεκίνησε ήδη από τα τέλη του Μάρτη της ίδιας χρονιάς όταν ένα περίπολο του κόκκινου στρατού έπιασε έναν αξιωματικό της Βέρμαχτ με τον οδηγό του ο οποίος μετέφερε απόρρητα έγγραφα που έδειχναν την μεγάλη επίθεση που ετοίμαζε η φασιστική Γερμανία στο μέτωπο του Όρελ και το νοτιότερο αυτό του Μπιέλγκοροντ.
Οι ενδείξεις για αντεπίθεση των ναζί προϋπήρχαν μετά και από την ήττα της μεγαλύτερης στρατιάς της Βέρμαχτ το Φεβρουάριο του 1943 στο Στάλινγκραντ, όταν η στρατιά του Φον Πάουλους, αυτή που παρέλασε θριαμβευτικά μέσα στο Παρίσι πριν 3 χρόνια διαλύθηκε και αιχμαλωτίστηκε μετά από μια 7μήνη περίπου μάχη μέσα στα χαλάσματα της πόλης μνημείο και από την άποψη του ονόματος που διέθετε και από την άποψη του μοναδικού ηρωισμού που επέδειξε ο τιμημένος κόκκινος στρατός και ο Σοβιετικός Λαός.
Ο Γκαίμπελς αμέσως μετά την ήττα της 6ης στρατιάς των ναζί, κήρυξε τον ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της ΕΣΣΔ και πρώτος σταθμός αυτού του πολέμου θα ήταν η μεγαλειώδης μάχη του Κούρσκ, όπου σήμανε και την αρχή του τέλους του Γ' Ράιχ.
Όμως αυτή η σύλληψη αποδείχτηκε θησαυρός και φυσικά η αξία και η σημασία των περιπόλων απέδειξε για μια φορά ακόμα πόσο μπορεί να βοηθήσει στην εξέλιξη μιας μάχης.
Με αυτά και αυτά ο κόκκινος στρατός, οι αντάρτες στα μετόπισθεν των ναζί και σύσσωμος ο σοβιετικός λαός της περιοχής σε ένα μέτωπο 2 φορές στο μέγεθος στης Κρήτης πάνω από 350 χιλιόμετρα σε μήκος και πάνω από 300 σε ύψος, κατέβαλαν μια υπεράνθρωπη προσπάθεια που έμελε να αποδείξει πως όταν οι λαοί θέλουν μπορούν και πως τον πόλεμο κερδίζει αυτός που 1)Όποιος έχει τις πρώτες ύλες και την παραγωγή, 2)Οποίος είναι πιο αποφασισμένος έχει της περισσότερες εφεδρείες και 3)Όποιος έχει την μεγαλύτερη επιρροή στη λαϊκή βάση.
Αυτά τα τρία χαρακτηριστικά ήταν διαπιστώσεις του Λένιν πριν ακόμα της Οκτωβριανής Επανάστασης και οι οποίες έγιναν πράξη ήδη από τα πρώτα χρόνια της επανάστασης στον εμφύλιο και στις μάχες με τους Ιμπεριαλιστές που εισέβαλαν στην τότε πρώιμη επαναστατική Ρωσία.
Πάνω από 1.000.000 Σοβιετικοί πολίτες στις περιοχές που θα γίνονταν η μεγαλύτερη αρματομαχία όλων των εποχών, για τουλάχιστον 3 μήνες γέμισαν με παγίδες και νάρκες(προσωπικού και τεθωρακισμένων) ολόκληρο το μέτωπο που θα λάμβανε χώρα αυτή η τιτανομαχία.
Έγιναν πάνω από 2.000 επιτυχημένες επιθέσεις καταστρέφοντας επανειλημμένα τις υποδομές τροφοδοσίας των ναζί. Μαζί με τα χιλιάδες σαμποτάζ που πραγματοποιήθηκαν στις ράγες των τραίνων (τα οποία θα μετέφεραν πολεμικό υλικό στα δυο αυτά μέτωπα), τα χτυπήματα στα μετόπισθεν των ναζί από τις αντάρτικες ομάδες που δρούσαν από τα δάση της Λευκορωσίας μέχρι τις παρυφές των δυο μετώπων σε αποστάσεις που ξεπερνούσαν το μήκος της Ουκρανίας και της γειτνιάζουσας από βορρά Λευκορωσίας .
Οι πάνω από 4500 αεροπορικές έξοδοι της κόκκινης αεροπορίας για τρεις μήνες και τα χτυπήματα σε καίρια σημεία των ναζί(όρχους, αποθήκες καυσίμων και οπλισμού) αποτέλεσαν τον πρόδρομο της νίκης του κόκκινου στρατού.
Φυσικά όταν οι ναζί έλεγαν ολοκληρωτικό πόλεμο εννοούσαν την συγκέντρωση 1.110.000 ανδρών, 3.500 αρμάτων μάχης όλων των τύπων που διέθεταν έως τότε και 15000 πυροβόλων ρυμουλκούμενων και αυτοκινούμενων μαζί, αριθμοί που σήμερα δεν μπορούν να συγκεντρωθούν ούτε κατά διάνοια, εξάλλου άλλο δόγμα έχουν οι σημερινοί ναζί το ΝΑΤΟ δηλαδή.
Οι Σοβιετικοί έχοντας συγκεντρώσει 1.400.00 στρατό, 5.530 άρματα μάχης και αυτοκινούμενα πυροβόλα, πάνω από 20.000 ρυμουλκούμενα πυροβόλα όλων των διαμετρημάτων, απέδειξαν ότι είχαν καλύτερα οργανωμένες δυνάμεις και στο μέτωπο του Όρελ και στο μέτωπο του Μπιέλγκοροντ απ' τους Γερμανούς.
Είναι σημαντικό να σημειώσουμε πως οι Ναζί για πρώτη φορά στο ανατολικό μέτωπο είχαν λιγότερα στρατεύματα απ' τον κόκκινο στρατό και αριθμούσαν 1.110.000 άνδρες, 3.500 άρματα μάχης και 15000 πυροβόλα, παρότι είχαν κηρύξει τον λεγόμενο "ολοκληρωτικό πόλεμο" στην ΕΣΣΔ.
Η μάχη ξεκίνησε στις στις 4 Ιουλίου με το πυροβολικό του κόκκινου στρατού να βάλει με ομοβροντία και στο νότιο και στο βόρειο μέτωπο με τα 10.000 πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς στις 12 τα μεσάνυχτα κάνοντας τη νύχτα μέρα για τουλάχιστον ένα τρίωρο.
Η απάντηση ήρθε σύντομα από το πυροβολικό των ναζί ωστόσο είχαν μεταφερθεί οι πυροβολαρχίες ακόμα πιο πίσω και οι ζημιές ήταν σχεδόν μηδαμινές σε ότι αφορά το συγκεκριμένο όπλο.

Η κορυφαία σοβιετική τακτική και στα 2 μέτωπα ήταν τακτική φθοράς του αντιπάλου με συνεχόμενη οπισθοχώρηση και τυφλά χτυπήματα στα πλάγια των επιτιθεμένων (που για πρώτη φορά είχαν μαζέψει ταυτόχρονα και τα TIGER-1 και τα PANTHER V σε μεγάλες επιλαρχίες.
Παράλληλα με τα χτυπήματα με τα Heavy Tanks KV-1, KV-2, KV-85, τα Medium Tanks T-34/76, και τα αυτοκινούμενα πυροβόλα(κυνηγοί αρμάτων) SU-76, SU-100, οι ελεγχόμενα οπισθοχορούντες Σοβιετικοί είχαν σχηματίσει ανεξάρτητες πυροβολαρχίες με τα SU-122, SU-152 και ανεξάρτητες μοίρες με τον φόβο και τρόμο των TIGER, PANTHER& FERDINAND ELEPHANT, τα ISU-122&152, τους "κυνηγούς των άγριων θηρίων", όπως ονόμαζαν τα γερμανικά άρματα μάχης(άγρια θηρία, από τα ονόματα άγριων ζώων που είχαν δώσει στους τύπους των αρμάτων τους οι Ναζί κατασκευαστές).
Ο κόκκινος στρατός σε όλο το μήκος και το βάθος και των δυο μετώπων είχε τοποθετήσει νάρκες και συρματοπλέγματα, ενώ πίσω από αυτά περίμεναν τα αντιαρματικά πυροβόλα ZIS-76, τα οποία συνεχώς οπισθοχωρούσαν, πίσω από αυτά οι ΠΕΠ(Πολλαπλοί εκτόξευες Πυραύλων), γνωστές και ως κατιούσες έβαλαν συνεχώς κατά του προσωπικού των ναζί.
Παρότι και στα δυο μέτωπα οι μεραρχίες των ναζί προχώρησαν στο μεν βόρειο μέτωπο μόνο 12 χλμ και στο δε νότιο μέτωπο γύρω στια 36-42 χλμ, είχε έρθει η ώρα της αντεπίθεσης και το κρυφτούλι απ' τις σοβιετικές τεθωρακισμένες στρατιές είχε τελειώσει, το ελατήριο είχε αρκετά συσπειρωθεί και είχε έρθει η ώρα της αντεπίθεσης.Η 5η τεθωρακισμένη στρατιά του Βατούτιν με μια αντεπίθεση αστραπή με 500 μεσαίου τύπου Τ-34/76, εξέθεσε τα βαριά TIGER PANTHER & FERDINAND ELEPHANT, οδηγώντας τας στην κωμόπολη Προχορόφκα όπου ήταν ανίκανα να κάνουν το οτιδήποτε. Τα ελαφρύτερα και πιο γρήγορα Τ-34/76( ο πρόγονος όλων των σύγχρονων αρμάτων) μπορεί από μακριά να μην μπορούσαν να αχρηστέψουν με ευκολία τους ναζί γίγαντες, όμως στα κάτω από 200 μέτρα τους λιάνιζαν. Καθότι πιο γρήγορα όταν τελείωναν τα πυρομαχικά, με διεμβολισμούς γκρέμιζαν την υπεροχή των waffen ss και της Totenkopf.
Σε μια κόλαση πυρός οι ναζί και οι μεραρχίες των waffen ss οπισθοχώρησαν χωρίς να έχουν πια και την δυνατότητα να επισκευάσουν τα τραυματισμένα άρματα μάχης τους.
Με τη λήξη της μάχης αυτής ο κόκκινος στρατός πήρε το πάνω χέρι και από τη μάχη του Κουρσκ και έπειτα δε σταματούσε πουθενά απελευθερώνοντας ολόκληρη την κεντρική και ανατολική Ευρώπη.
Και όταν λέμε απελευθερώνοντας, εννοούμε και την Σκανδιναβία(Νορβηγία) και ένα μέρος της Φινλανδίας, παράλληλα με την Αυστρία νοτιότερα. Ας τελειώνουμε επιτέλους με το παραμύθι ότι ο κόκκινος στρατός όπου πήγε εισέβαλε με νέες κατοχές, δηλαδή στη Γιουγκοσλαβία η στη Ρουμανία έκανε κατοχή;
Επειδή το ψέμα έχει κοντό ποδάρι ο κόκκινος στρατός απελευθέρωσε εκατομμύρια λαούς στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο και είναι τουλάχιστον ύβρις να εξισώνεται με το δημιούργημα του ιμπεριαλισμού που είναι οι ναζίδες.

Ράδιο Κολλεκτίβα.