Ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος και το γράμμα του Ζαχαριάδη.

Είναι τοις πάσι γνωστόν και καταγεγραμμένο ιστορικά, ότι ο Β΄Παγκόσμιος πόλεμος ήταν δημιούργημα των αντιθέσεων των ιμπεριαλιστών, που όμως ενίσχυσαν οικονομικά και το Χίτλερ και το Μουσολίνι, με πρωταγωνίστριες εταιρίες απ' την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, τις Goodyear, IBM, Bank of America και μια σειρά άλλες και απ' την Ευρώπη.
Μια σειρά Βρετανικές και Γαλλικές εταιρίες πλάι στην Γερμανική KRUPP και στην Deutche Bank, έδωσαν γην και ύδωρ στους Χίτλερ καταρχήν και στον Μουσολίνι δευτερευόντως για να καταστείλουν το λαϊκό κίνημα και να χτυπήσουν τη Σ.Ένωση μέσω της Γερμανίας ελπίζοντας ότι στο τέλος θα βγει νικήτρια αλλά λαβωμένη, με σκοπό να τη καταπιούν και αυτή οι κλασσικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις όπως η Βρετανία και η Γαλλία και να κυριαρχήσουν στη μεταπολεμική Ευρώπη χωρίς το βραχνά του εργατικού κινήματος και της Σ.Ένωσης και χωρίς το βραχνά της νέας Γερμανίας.

http://radiocollectiva.blogspot.com/2008/05/6-3-8-1945.html

http://radiocollectiva.blogspot.com/2008/05/60.html

http://radiocollectiva.blogspot.com/2008/06/blog-post_03.html

Ο φασισμός και οι εθνικοσοσιαλισμός(συγγενείς ιδεολογίες) ήταν η πιο ανοικτή τρομοκρατική επίθεση του μεγάλου ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου ενάντια στους λαούς, και είχε ως ιδεολογικό μανδύα την Μουσολινικής έμπνευσης μπροσούρα για τους Μικροαστούς(τους οποίους μετέτρεπε από στρώμα σε τάξη ο Ιταλός δικτάτορας) και την ρομαντική κοινωνιολογία των Κρικ, Γιούντερ, Ρόζεμπεργκ, η οποία κατακεραύνωνε την αστική δημοκρατία και ζητούσε επιστροφή στην δημοκρατία των αρίστων(αριστοκρατίας) με καπιταλισμό....
Όλες αυτές οι αντιθέσεις βρήκαν πρόσφορο έδαφος και στην Ελλάδα όπου η τότε άρχουσα τάξη ήταν χωρισμένη σε τρία στρατόπεδα, αυτό που ήταν με το Μεταξά(πλάι στο Γερμανικό και Ιταλικό Ιμπεριαλισμό), αυτό το κομμάτι που ήταν με το Παλάτι(Βρετανόφιλο αν και η Φρειδερίκη είχε άλλη γνώμη) και αυτό το κομμάτι που δεν είχε αποφασίσει με ποιο θα πάει περιμένοντας το τελικό νικητή για να παίρνει θέση.
Αυτά για την ιστορία ως ένα "μικρό εισαγωγικό σημείωμα", για να αναδειχτούν ζητήματα άγνωστα στο νεότερο ευρύτερο κοινό, το οποίο γνωρίζει πως ο Γερμανόφιλος Φασίστας Πρωθυπουργός Μεταξάς είπε το ΟΧΙ, πράγμα που δεν αληθεύει γιατί το ΟΧΙ το επέβαλε ο Ελληνικός Λαός.
Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα Μεταξικών αξιωματικών από μαρτυρίες Ελλήνων μαχητών στο Μέτωπο απ' τα ημερολόγια τους (που έγραφαν ότι με πρόσχημα δυσεντερίες και άλλες δικαιολογίες που δεν έβρισκαν αντανάκλαση στην πραγματικότητα) , ότι αξιωματικοί προσκείμενοι στο καθεστώς ζητούσαν επιστροφή στην Αθήνα. Τρανταχτό παράδειγμα αυτών των Φασιστών στρατηγών όπου λίγο αργότερα την 6η Απρίλη του 1941, χωρίς να υπάρχει κανένας αντικειμενικός παράγοντας ήττας και χωρίς τίποτα να έχει κριθεί στη γραμμή Μεταξά, ήταν αυτοί που παρέδωσαν στους Ναζί , με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον μετέπειτα κατοχικό πρωθυπουργό Γ.Τσολάκογλου.
Η μόνη τίμια στάση ήταν πάλι και εδώ του ΚΚΕ, που ενώ για χρόνια ζητούσε συμμαχία για αντιφασιστικό μέτωπο(σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβενα). Φυσικά και πάλι οι αστοί και τα κόμματα τους έκαναν πίσω χωρίς ποτέ να τηρήσουν το εν λόγω σύμφωνο, προτιμώντας τη στάση αναμονής στη τότε ΝΤΠ και περιμένοντας τις μεταπολεμικές εξελίξεις στο πεδίο των συμφερόντων στηρίζοντας ουσιαστικά το Μεταξά. * http://radiocollectiva.blogspot.com/2008/06/blog-post_1096.html
Παραθέτουμε το γράμμα του τότε ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, του μέγιστου Ν. Ζαχαριάδη για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Radio Collectiva

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

"Πρός του λαό της Ελλάδας

Ο φασισμός του Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα πισώπλατα, δολοφονικά και ξετσίπωτα με σκοπό να την υποδουλώσει και εξανδραποδίσει. Σήμερα όλοι οι έλληνες παλαίβουμε για τη λευτεριά, την τιμή, την εθνική μας ανεξαρτησία. Η πάλη θα είναι πολύ δύσκολη και πολύ σκληρή. Μα ένα έθνος που θέλει να ζήσει πρέπει να παλαίβει, αψηφώντας τους κινδύνους και τις θυσίες. Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.
Κάθε πράκτορας του φασισμού πρέπει να εξοντωθεί αλύπητα. Στον πόλεμο αυτό που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δόσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη. Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλιάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.
Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας."

Αθήνα 31 Οχτώβρη 1940
Νίκος Ζαχαριάδης
Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ

Ο μπάρμπα Γιάννης

Τη Κυριακή το πρωί με τη τσίμπλα στο μάτι κατά τις 10:30, δηλαδή ντάλα μεσημέρι, μιας και τη προηγούμενη ήμασταν στο γειτονικό Ρέθυμνο πήραμε απ' το εφημεριδοπωλείο της γειτονιάς κάμποσους "Ριζοσπάστες" και βγήκαμε παγανιά, όπως όλοι οι σύντροφοι και όλες οι συντρόφισσες εν Ελλάδι.
Το θέμα δεν ήταν η εξόρμηση που βγήκαμε, αλλά για τον τελευταίο παππού το Μπάρμπα Γιάννη που πήγαμε για να του δώσουμε εφημερίδα. Σε κάθε μεγάλη εξόρμηση τον επιλέγουμε γιατί κάθε φορά μας λέει και από μία πολύ όμορφη "ιστοριούλα" απ' τα παλιά, η αλήθεια είναι πως όλοι οι παππούδες και όλες οι Γιαγιάδες μας γοητεύουν με τα λεγόμενα τους...
Μόλις χτυπήσαμε τη πόρτα την άνοιξε αμέσως λες και περίμενε το Ριζοσπάστη όπως οι Ιουδαίοι το Μωυσή, τέτοια ήταν η λαχτάρα του μπάρμπα Γιάννη.
Ο ευγενέστατος μπάρμπα Γιάννης μας πρότεινε να καθίσουμε και να μας κεράσει η ηλικιωμένη αδελφή του ένα καφέ. Ευγενικά αρνηθήκαμε, όχι πως δεν τον θέλαμε αφού κουτουλούσαμε απ' τη νύστα στα παρακείμενα ντουβάρια, αλλά ξέραμε πως δε θα μας άφηνε να φύγουμε χωρίς ιστορία καφέ και κουλουράκια.
Ανάμεσα στα πολλά που είπαμε για το κόμμα, τη θετική πορεία του απ' το 1991 και μετά, μας μίλησε για το πόνο του για τη διάλυση της ΕΣΣΔ, τις επιθέσεις που δέχονται έκτοτε οι λαοί γενικά είχε μια καταγεγραμμένη μελαγχολία. Ακόμα και η "χρηματοπιστωτική κρίση"κατ' αυτόν οφείλεται στην έλλειψη της ΕΣΣΔ.
Μας είπε ότι όσο υπήρχε η ΕΣΣΔ, ο καπιταλισμός δεν εκδήλωνε ολόκληρη τη φύση του και λειτουργούσε αυτοκτονικά στη παραπέρα αναγκαιότητα του για κερδοφορία γιατί έδινε παροχές για να μη πάει το "σιδηρούν παραπέτασμα παραπέρα", δηλαδή δυτικότερα και όσο υπήρχε αυτή ευνοούνταν όλοι οι εργαζόμενοι σε όλο το κόσμο. Κατά τον ίδιο δεν είναι σωστό ότι η κρίσεις και η εξαθλίωση στο ΚΜΚ θα μας οδηγήσουν στο σοσιαλισμό και υπάρχουν τα παραδείγματα στην ιστορία, "αυτά τα περί ώριμου φρούτου, όταν οξυνθούν οι κρίσεις και αναπτυχθεί η φτώχεια δε τα λέμε εμείς, τα λένε οι οπορτουνιστές δεξιοί και αριστεροί, εξάλλου ο Μαρξ έλεγε ότι οι εξαθλιωμένοι είναι ευκολότερα εξαγοράσιμοι" (μας είπε).
Να μη ξεχάσουμε εδώ πέρα πως επέδειξε ιδιαίτερο μένος στο Συνασπισμό και στο νέο "προκατασκευασμένο ανάχωμα" των οπορτουνιστών το ΣΥΡΙΖΑ για τον επικίνδυνο και αποπροσανατολιστικό του ρόλο, αλλά και τη ζημιά που κάνει στην επαναστατική σκέψη απ' την εποχή του ΚΚΕ(εσωτερικού).
Τώρα στο δια ταύτα, γιατί εδώ είναι όλο το ρεζουμέ. Μας έβγαλε από ένα συρτάρι μια κασετίνα αμερικάνικων τσιγάρων γεμάτη από δεκάδες φωτογραφίες απ' την εποχή που ήταν φαντάρος.
Ο μπάρμπα Γιάννης είναι σήμερα 83 ετών, ήταν στην Εθνική Αλληλεγγύη και στην ΕΠΟΝ στα 18 του χρόνια το 1943, χωρίς να ήταν μέλος του ΚΚΕ(πάντα ήταν οπαδός).
Ο μπάρμπα Γιάννης δύο φορές γλύτωσε το εκτελεστικό απόσπασμα κάνοντας την κοπάνα απ' τα καμιόνια τρέχοντας μαζί με άλλους ΕΠΟΝΙΤΕΣ της εποχής στα στενά σοκάκια της Εβραϊκής και του Τοπανά στα Χανιά. Επίσης δύο φορές τη κοπάνησε απ' τα κάτεργα της Γεωργιούπολης όπου οι Γερμανοί έφτιαζαν παράκτια πυροβολεία και αποθήκες οπλισμού για την άμυνα της δυτικής Κρήτης απ' τους "συμμάχους".
Φυσικά οι φωτογραφίες δεν ήταν από εκείνη τη περίοδο, αλλά λίγο αργότερα απ' το 1949-1952, δηλαδή τη περίοδο του τέλους του εμφυλίου πολέμου και μετά απ' αυτόν.
"Συντροφάκι (μας είπε, τώρα το υποκοριστικό δε κολλούσε πουθενά, αλλά δε θέλαμε να το στεναχωρήσουμε), ξέρεις πόσους δικούς μας πήραν στον Εθνικό Στρατό και ειδικά απ' τα νησιά βάζοντας μας να φυλάμε τα σύνορα απ' τους συμμορίτες όπως αποκαλούσαν τους συντρόφους μας ";
Ξέραμε πως ήταν έτσι αλλά δε θέλαμε να το διακόψουμε. "Εκτός του ότι ένας εμφύλιος είναι ένα δράμα, έχει και τέτοια χαρακτηριστικά. Σε ντύνουν με τις σιχαμερές βρετανικές στολές και σε βάζουν να φυλάς τα σύνορα απ' συντρόφους σου που πάλεψαν ενάντια στο κατακτητή. Το χειρότερο απ' όλα όμως ήταν ότι τα φιλούσαμε για τους πρώην συνεργάτες των Γερμανών, που έγιναν αργότερα των Άγγλων και Αμερικανών";
Εντάξει ήταν δύσκολες συνθήκες και κατευθυνόμενες από τους Αγγλοαμερικάνους ιμπεριαλιστές και τους ντόπιους συνεργάτες τους, είπαμε εμείς.
"Ξέρεις τι είναι (συνέχισε) να έχεις για διοικητή ένα πρώην ταγματασφαλίτη, συνεργάτη των Γερμανών και κουκουλοφόρο; Ξέρεις τι σημαίνει οι περισσότεροι κληρωτοί στον Εθνικό Στρατό να είναι δικοί σου και να κάνεις περίπολο στη Φλώρινα για να τους βρεις. Ξέρεις τι είναι να σου λένε για "εαμοβούλγαρους ληστοσυμμορίτες" όπως έλεγαν τους δικούς μας, ποιοι οι πρώην συνεργάτες των Γερμανών, Ιταλών και Βουλγάρων κατακτητών για να γεμίσουν τα Μακρονησία από συντρόφους";
Το ποιο ωραίο που μας είπε ήταν για μερικές προβοκάτσιες που είχαν σχεδιάσει και στήσει αξιωματικοί του Εθνικού στρατού σε κάποια χωριά της Φλώρινας με αντάλλαγμα σε αυτούς που θα τις εκτελούσαν μερικές κονσέρβες, τρόφιμα, κάπες, κουβέρτες του βρετανικού στρατού και χρυσές λίρες σε κάποιους εξαθλιωμένους βοσκούς.
"Το σχέδιο το μάθαμε από ένα δικό μας έφεδρο ανθυπολοχαγό του Α1, σε ένα απ' τα εποχούμενα περίπολα(μας είπε). Το σχέδιο λοιπόν έλεγε να γίνουν προβοκατόρικες νυχτερινές επιθέσεις με σκοπό κάποιες δολιοφθορές σε διάφορα χωριά, να μπουν σε σπίτια και να λεηλατήσουν και όποιοι ξυπνήσουν και αντιδράσουν να τους τραυματίσουν η και να τους σκοτώσουν αν χρειαστεί, αλλά να φανεί ότι το έκαναν περιφερόμενοι και κυνηγημένοι κομμουνιστές, για αυτό διάλεξαν εξαθλιωμένους (δηλαδή πρόθυμους) βοσκούς αξύριστους με γενειάδες και ντυμένους αναλόγως".
Φυσικά η κουβέντα κράτησε πολύ ώρα ακόμα, μέχρι που φύγαμε. Αυτό που κρατήσαμε ήταν η ιστορία που φυσικά δεν βγήκε απ' το κεφάλι του μπάρμπα Γιάννη, αλλά απ' το Α1 που σχεδίαζε τέτοιου είδους προβοκάτσιες και είχε ως γραφέα έναν έφεδρο ανθυπολοχαγό φίλα προσκείμενο "στο παραπέτασμα".
Προφανώς δεν το είχαν καταλάβει και προφανώς θα υπήρχαν και άλλοι μιας και στη περίοδο του πρώτου αντάρτικου (1941-1944) το ΕΑΜ είχε μαζί του πάνω απ' το 80% του λαού μας.
Στη πραγματικότητα υπάρχουν πολλές αντίστοιχες μαρτυρίες από μια γενιά που φεύγει και σε αυτήν δε περνούν οι κάθε λογής διαστρεβλώσεις της ιστορίας έχοντας στόχο τις συνειδήσεις των νεώτερων γενιών.
Σήμερα που αυτές οι γενιές φεύγουν και η ιστορία ξαναγράφεται από αρουραίους, είναι χρέος μας να αναδείξουμε τις μαρτυρίες αυτής της γενιάς, μαρτυρίες που αποδείχνουν - αναδείχνουν τις κάθε λογής προβοκάτσιες που έχουν φορτώσει στο κόμμα μας ως εγκλήματα, αυτοί που τις εμπνεύστηκαν, σχεδίασαν, εκτέλεσαν. Αυτοί που διέδωσαν τεράστια ψέμματα ότι τάχατες όλα τα έκαναν οι κομμουνιστές για να δημιουργήσουν αντικομμουνιστικό πεδίο προς το μέλλον.
Να είναι σίγουροι όλοι αυτοί οι Αρουραίοι ότι ο λαός μας γνωρίζει και θα βάλουμε την παραϊστορία τους εκεί που της αξίζει στα σκουπίδια δηλαδή...