Οι εικόνες μιας ζωής

Αυτή είναι η Γερμανία της καρδιάς μας.

ΕΡΝΕΣΤΟ «ΤΣΕ» ΓΚΕΒΑΡΑ Το παράδειγμά του συνεχίζει να φωτίζει τους επαναστάτες

Χτες, 14 Ιούνη, συμπληρώθηκαν 80 χρόνια από τη γέννηση του Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα στην πόλη Ροσάριο της Αργεντινής.

Ο θρυλικός αντάρτης που συνέβαλε καθοριστικά στη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης και έπεσε μαχόμενος για τα ιδανικά του στη Βολιβία από αμερικανούς κομάντος οι οποίοι τον δολοφόνησαν στις 9 Οκτώβρη του 1967 σε ηλικία 39 χρόνων, σημάδεψε την ιστορία του 20ού αιώνα.

Ο Τσε μεγάλωσε σε μια οικογένεια με προοδευτικές αντιλήψεις και με πολιτική δράση ενάντια στις δικτατορίες και το φασισμό. Σπούδασε Ιατρική ενώ ταυτόχρονα ταξίδεψε σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής. Το 1955 συνάντησε για πρώτη φορά στο Μεξικό τον Φιντέλ Κάστρο και προσχώρησε στο επαναστατικό τμήμα των 83 ατόμων που αποτέλεσαν την αποστολή «Γκράνμα» με το οποίο πέρασαν στην Κούβα και άρχισε ο ένοπλος αγώνας που οδήγησε στην ανατροπή του δικτάτορα Φλουχένσιο Μπατίστα την 1η Γενάρη του 1959. Μέχρι το 1965 που έφυγε από την Κούβα για να προσφέρει τις διεθνιστικές υπηρεσίες του σε άλλες χώρες, ο Τσε υπηρέτησε με όλες του τις δυνάμεις την κουβανέζικη επανάσταση

Χτες, προς τιμήν του Τσε πραγματοποιήθηκε στη γενέτειρά του, εκδήλωση για τα 80χρονα της γέννησης του επαναστάτη - κομμουνιστή όπου παραβρέθηκαν και τα τέσσερα παιδιά του και της Αλέιδας Μαρτς, η Αλεϊδίτα, ο Καμίλο, η Σέλια και ο Ερνέστο. Στην ίδια πόλη εγκαινιάστηκε το πρώτο μνημείο του στην Αργεντινή και η πλατεία στο οποίο θα βρίσκεται θα ονομαστεί Πλατεία του Τσε. Πολύμορφες εκδηλώσεις και τιμές έχουν πραγματοποιηθεί και στην Κούβα οι οποίες θα συνεχιστούν και τις επόμενες μέρες με τη μαζική συμμετοχή του λαού. Τα ογδοντάχρονα της γέννησης του Τσε θα γιορταστούν και σε πολλές άλλες χώρες με εκδηλώσεις και εκθέσεις φωτογραφίας, μεταξύ άλλων στην Ινδία, στη Δομινικανή Δημοκρατία, στο Σάντο Ντομίνγκο, στην Καμπότζη και στη Γουινέα Μπισάο.

Μιχάλης Γρηγοράκης 1932-2008

Γεννήθηκε στα Χανιά το 1932, όπου και εξέπνευσε μετά από τραυματισμό στο κεφάλι στις 7/5/2008. Πολύ νωρίς, μεσούσης της κατοχής οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ και ως Αετόπουλο έδρασε μέσα στη φτωχογειτονιά της Ν.Χώρας, παίζοντας σπουδαίο αντιστασιακό ρόλο.
Μετά την απελευθέρωση έβγαλε το γυμνάσιο και στη συνέχεια δούλεψε σε χανιώτικες εφημερίδες ως διαχειριστής, ρεπόρτερ και επιφυλλιδογράφος.
Το 1962 διορίστηκε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων απ' όπου τον έδιωξε η χούντα το Μάρτη του 1968 για τα δημοκρατικά του φρονήματα.
Ξαναγύρισε το 1976 με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Στα Γράμματα πρωτοπαρουσιάστηκε το 1963 με την ποιητική συλλογή "Ρίμες Νοσταλγικές", που έχει σημειώσει τρεις εκδόσεις, για να ακολουθήσουν οι ποιητικές συλλογές "Τραγούδια της Ζωής" 1964 και "Μικρά Λυρικά" 1965, ενώ μέχρι σήμερα έχει βγάλει και άλλα βιβλία που αφορούσαν τη λαογραφία της οποίας ήταν λάτρης.
Στη συνέχεια δημοσίευσε και δημοσιεύε διηγήματα, νουβέλες και λογοτεχνικές, ιστορικές και λαογραφικές επιφυλλίδες.
Με το μάζεμα του λαογραφικού υλικού ασχολείται από πολύ καιρό και μια του συλλογή "Τα Φρασεολογικά" βραβεύτηκε από τη Γλωσσική Εταιρεία Αθηνών.
Ήταν συνεργάτης της εφημερίδας "Χανιώτικα Νέα" τα τελευταία 39 χρόνια της ζωής του, ενώ πάντα μέσα του κυριαρχούσαν οι αρχές του Μαρξισμού-Λενινισμού, ήταν δε πάγια αφοσιωμένος στο Κόμμα του το ΚΚΕ χωρίς να είναι μέλος, αλλά δίνοντας μάχες για το δίκιο του και τη πολιτική του.
Σε συνέντευξη που είχε δώσει το 2005 σε τοπική εφημερίδα μηνιαίας κυκλοφορίας και όταν του είχε ζητηθεί να σχολιάσει αγαπημένα του πρόσωπα δήλωσε τα παρακάτω.
"Πολλά τα πρόσωπα που θαυμάζω, ξένα και δικά μας, στις τέχνες, στις επιστήμες και στα γράμματα. Δύο όμως ξεχωρίζω, τον Μαρξ στη φιλοσοφία και την κοινωνιολογία και τον Ομάρ Καγιάμ στην ποίηση. Για τον Μαρξ αυτόν τον γίγαντα της σκέψης τι να πρωτοπείς. Και μόνο ότι ανακηρύχθηκε ως το φωτεινότερο μυαλό της τελευταίας χιλιετίας αρκεί να τραβήξει τον θαυμασμό σου. Για τον Ομάρ, τον Πέρση αυτόν ποιητή, που με τα 100 περίπου μικρά του ποιήματα-τα ξακουστά Ρουμπαγιάτ- ποιήματα που σφύζουν από λυρισμό και φιλοσοφικό στοχασμό, μπορώ να πως πως συγκλονίστηκα όταν τον πρωτογνώρισα, πριν σαράντα χρόνια. Και από τότε δεν περνά μέρα ή εβδομάδα που να μην τον ξεφυλλίσω".

Καλό σου ταξίδι.
Γιάννης Κ.

60 ΧΡΟΝΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΟΜΟΝΟΙΑ Η ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!

Η ομάδα που γεννήθηκε στις 4 Ιούνη μέσα σε συγκεκριμένες πολιτικοκοινωνικές συνθήκες είναι η κατά τεκμήριο δημοφιλέστερη ομάδα της Κύπρου και στη Κύπρο αλλά και μέσα στην ίδια την Ελλάδα.
Είναι με βάση επίσημη έρευνα αντικείμενο λατρείας σε ποσοστό πάνω από πενήντα τοις εκατόν των ενεργών φίλαθλων της Κύπρου και σε ποσοστό πάνω απο πενήντα πέντε τοις εκατό, η πλέον συμπαθής ομάδα της Κύπρου απο τους Ελλαδίτες και κυρίως από τους οπαδούς του Ολυμπιακού της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ.
Η ίδρυση της Ομόνοιας αποτέλεσε την επαναστατική απάντηση μερίδας του Κυπριακού Λαού, στο κλίμα της έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης που καλλιεργήθηκε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

4 Ιούνιου 1948: ΙΔΡΥΣΗ
Ένα λαμπρό ορόσημο στην ιστορία του Κυπριακού ποδοσφαίρου και του αθλητισμού γενικότερα. Είναι η εποχή που μερικοί ηρωικοί ποδοσφαιριστές που αγωνίζονταν στο ΑΠΟΕΛ, δεν ανέχθηκαν τον εξευτελισμό και προχώρησαν μαζί με μερικούς άλλους Δημοκρατικούς ανθρώπους, στην ίδρυση της Ομόνοιας, ενός σωματείου που έμελλε να εξελιχθεί και να γίνει το μεγαλύτερο της Κύπρου.
Ολόκληρο το 1948 ήταν έτος αθλητικών ανακατατάξεων στην Κύπρο. Ήταν η χρονιά που η ίδρυση νέων σωματείων έγινε κάτι περισσότερο από αναγκαία. Την εποχή εκείνη η Ελλάδα ζούσε το δράμα του εμφύλιου πολέμου και τα πολιτικά πάθη βρίσκονταν σε έξαρση. Δυστυχώς η κατάσταση στην Ελλάδα μεταφέρθηκε και στην Κύπρο και διείσδυσε τόσο στην πολιτική ζωή του τόπου, όσο και στον αθλητισμό, κατά τρόπο μάλιστα παράδοξο και αψυχολόγητο.
Η πολιτικοποίηση του αθλητισμού από τους "αθλητικούς" εκείνους "παράγοντες ", οι περισσότεροι των οποίων ασχολούνταν και με την πολιτική!, είχε σαν στόχο την υποταγή των προοδευτικών αθλητών, με την καταπάτηση της αξιοπρέπειας τους, ή ακόμα και την εκδίωξη τους από τα διάφορα σωματεία. Ζήτησαν από τους αθλούμενους αυτοί οι..."αθλητικοί παράγοντες" να υπογράψουν δηλώσεις αποκήρυξης των αρχών τους, εγκατάλειψης της δημοκρατικής ιδεολογίας τους και πλήρους υποταγής τους. Ο εκβιασμός ήταν φανερός. Η Αθλητική Ιδέα επλήττετο καίρια και ανεπανόρθωτα. Αυτοί που ασχολούνταν με τον αθλητισμό για δικούς τους σκοπούς, παρέσυραν και τους άλλους που ουσιαστικά δεν ήθελαν την πολιτικοποίηση του αθλητισμού, σε μια προσπάθεια κακοποίησης και καταστροφής των αθλητικών αξιών.
Η προσπάθεια τους όμως απέτυχε παταγωδώς. Οι περισσότεροι από τους προοδευτικούς αθλητές και ποδοσφαιριστές δεν υπέκυψαν στον εκβιασμό. Με περηφάνια, θάρρος και γενναιότητα δεν υπέγραψαν τις "δηλώσεις", με αποτέλεσμα να εκδιωχθούν και να αποχωρήσουν από τα σωματεία τους.
Μέσα από αυτές τις συνθήκες δημιουργήθηκε η ανάγκη για την ίδρυση νέων σωματείων, τα οποία θα εξασφάλιζαν στους αθλητές τους καθαρά αθλητικές συνθήκες άθλησης. Έτσι βλέπουμε τον Φεβρουάριο του 1948 να ιδρύεται η Νέα Σαλαμίνα, τον Απρίλιο η Αλκή, τον Μάιο ο Ορφέας και τον Ιούνιο η Ομόνοια.
Η κατάσταση στον ΑΠΟΕΛ:
Τον Μάιο του 1948 ο ΑΠΟΕΛ απέστειλε κομματικού περιεχομένου τηλεγράφημα στον ΣΕΓΑΣ παραβιάζοντας ουσιαστικά το καταστατικό του σωματείου που απαγόρευε την ανάμειξη του στα πολιτικά. Μετά από αυτό αρκετοί ποδοσφαιριστές του ΑΠΟΕΛ αντέδρασαν κατακρίνοντας την ενέργεια του συμβουλίου με αποτέλεσμα να αποβληθούν από το σωματείο. Οι ποδοσφαιριστές που αποβλήθηκαν αρχικά για τρεις μήνες ήταν οι Τσιαλής, Γωγάκης, Χ"Βασιλείου, και Γ.Χριστοδούλου. Ο δε Κώστας Λυμπουρής αποβλήθηκε για πάντα.
Η σύσκεψη για την ίδρυση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ:
Στις 4 Ιουνίου το 1948 ο φίλαθλος γιατρός και Δημοτικός Σύμβουλος Λευκωσίας Δρ. Ματθαίος Παπαπέτρου συγκρότησε πλατιά σύσκεψη αθλητών και φιλάθλων με σκοπό την ίδρυση ενός νέου αθλητικού σωματείου, ακομμάτιστου και απόλυτα προσηλωμένου στην ιδέα του γνήσιου αθλητισμού. Η σύσκεψη αυτή που έγινε στον "Παρνασσό" ενέκρινε την εισήγηση του Δρ.Παπαπέτρου για την ίδρυση του νέου σωματείου και εκλέχθηκε προσωρινή επιτροπή για την σύνταξη του καταστατικού και την σύντομη εγγραφή του νέου αθλητικού σωματείου της Λευκωσίας. Η επιτροπή αποτελέστηκε από τους κ.κ. Ματθαίο Παπαπέτρου, Γεώργιο Θεοχαρίδη, Σταύρο Συρίμη, Μίκη Τσαγγαρίση, Τάκη Πίττα, Γεώργιο Λαδά και Κώστα Καλησπέρα.
Η πρώτη τακτική γενική συνέλευση έγινε στις 17 Ιουνίου το 1948 όπου εκγρίθηκε το καταστατικό και δόθηκε στο σωματείο το όνομα του συλλόγου, "ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΜΟΝΟΙΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ".
Γιατί ονομάσθηκε ΟΜΟΝΟΙΑ:
Το όνομα και το έμβλημα της η Ομόνοια, δεν το πήρε τυχαία. Το όνομα προτιμήθηκε ύστερα από πολλή σκέψη. Προτιμήθηκε η λέξη Ομόνοια για να δείχνει την αντίθεση της προς τον διχασμό και τη διάσπαση. Αυτό ήθελαν και ζητούσαν όλοι οι πραγματικοί αθλητές και ήταν αυτό που ένωσε όλους όσους αγαπούσαν πραγματικά το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό.
Γιατί το έμβλημα του το τριφύλλι; Και αυτό έγινε κατόπιν πολλής σκέψης. Η Ομόνοια χρειαζόταν ένα έμβλημα που να ενσαρκώνει τα ιδανικά του, τους σκοπούς του, αλλά και νάναι φορέας της δύναμης, της μαχητικότητας, της επιμονής και της αποφασιστικότητας των πρώτων θαρραλέων ιδρυτών του σωματείου. Επελέγη το τριφύλλι γιατί έχει το χρώμα το πράσινο, το χρώμα της ελπίδας και της Θρυλικής ΕΠΟΝ. Κι οι ιδρυτές του Σωματείου παρόλο που βρέθηκαν σε πολύ δύσκολες συνθήκες, διάλεξαν το τριφύλλι γιατί έλπιζαν και πίστευαν πως θα γινόταν ξαστεριά στα ποδοσφαιρικά μας πράγματα και πως το νέο σωματείο, η ΟΜΟΝΟΙΑ, θα πρωτοστατούσε και θα πρωτοπορούσε, θα θριάμβευε και με την σωστή αθλητική πολιτική και δράση του θα επιβάλλετο στην συνείδηση των φιλάθλων.
Η πρώτη ενδεκάδα:
Για την ιστορία παραθέτουμε την πρώτη σύνθεση της Ομόνοιας στον ιστορικό και νικηφόρο αγώνα της προς τον ΑΜΟΛ με 5-1.
Παναγιώτης Ταλιάνος(Τερμ.), Ανδρέας Καρυόλου(δεξί μπακ), Χαμπής Φιλίππου (αριστερό μπακ), Αγησίλαος Τσιαλής(δεξί χαφ), Τικράν Μισιριάν(κέντρο), Γωγάκης Καραγιάννης(δεξί χαφ), Κιλίς Μπετικιάν Σαρκίς(έξω δεξιά), Χατζάκ Μπαλατόνι (μέσα δεξιά), Ρομπέρ Κωνσταντιάν(μέσα αριστερά), Κώστας Λυμπουρής (έξω αριστερά), Τάκης Σκαλιώτης(σέντερ-φορ)

ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ:

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ (19)

1960-61, 1965-66, 1971-72, 1973-74, 1974-75, 1975-76, 1976-77, 1977-78, 1978-79, 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1983-84, 1984-85, 1986-87, 1988-89, 1992-93, 2000-01, 2002-03

ΚΥΠΕΛΛΑ (12)

1966-67, 1971-72, 1973-74, 1979-80, 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1987-88, 1990-91, 1993-94, 1999-2000, 2004-2005

SUPER CUPS (14)

1968, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1987, 1988, 1989, 1991, 1994, 2001, 2003, 2005,2010

DOUBLES(5)

1971-72, 1973-74, 1980-81, 1981-82, 1982-83

Απο την ιστοσελίδα της Ομόνοιας http://www.omonoia.com.cy/index.php?option=com_content&task=view&id=1486&Itemid=45

Η ΟΜΟΝΟΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΚΗ,ΤΗ ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑ,ΤΟΝ ΟΡΦΕΑ ΤΟΝ ΑΜΟΛ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΤΗΝ ΚΕΠΟ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΑΔΕΣ ΠΟΥ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΟΓΚΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.