Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2009

Ιμπαρρούρι Ντολόρες, η θρυλική «Πασσιονάρια» ΤΟΥ ΛΕΥΤ. ΗΛΙΑΚΗ

Μια εξέχουσα γυναικεία μορφή του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, ήταν και η Ιμπαρρούρι Ντολόρες, η θρυλική «Πασσιονάρια». Γεννήθηκε το 1895 στην Καλιάρτα, επαρχία Βισκαίας και ήταν κόρη ανθρακωρύχου. Το 1917 προσχώρησε στη σοσιαλιστική οργάνωση της πόλης Σομυρρόστρο, και άρχισε να γράφει στον εργατικό τύπο με το ψευδώνυμο Πασσιονάρια. Μερικά χρόνια αργότερα έγινε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος Ισπανίας που ιδρύθηκε το 1920. Διεύθυνε κομμουνιστικές εφημερίδες και το 1930 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΙσπανίας και το 1932 μέλος του Πολιτικού του Γραφείου. Στα 1932-1942 ήταν Γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΙσπανίας.
Από το 1931-1933 ήταν ένας από τους αρχισυντάκτες του κεντρικού οργάνου του κόμματος «Μούντο Ομπρέρο». Πιάστηκε και φυλακίστηκε έξι φορές. Κατά τη διάρκεια του 7ου Συνεδρίου της Τρίτης Διεθνούς το 1935 εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής.
Εκλέχτηκε βουλευτής του Ισπανικού κοινοβουλίου το 1936 και αντιπρόεδρος του το 1937.
Ως ηγέτης του ΚΚΙσπανίας διαδραμάτισε ιδιαίτερο ρόλο στη διάρκεια του εθνικο-επαναστατικού αγώνα του Ισπανικού λαού κατά των φασιστών πραξικοπηματιών και των Ιταλών και Γερμανών εισβολέων 1936-39. από το 1939 έζησε στο εξωτερικό ως πολιτικός πρόσφυγας.
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου αγωνίστηκε δραστήρια για την ενότητα του Ισπανικού λαού σε κοινό εθνικό μέτωπο για την ανατροπή του δικτάτορα Φράγκο ο οποίος ήθελε να σύρει την Ισπανία στον πόλεμο ως σύμμαχο της φασιστικής Γερμανίας. Ο γυός της Ρουμπέν (1920-1942) ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης σκοτώθηκε στη θρυλική μάχη του Στάλιγκραντ πολεμώντας κατά των φασιστικών ορδών.
Το 1942 μετά το θάνατο του Ζ. Ντιάζ η Πασσιονάρια έγινε γενικός Γραμματέας του ΚΚΙσπανίας και το 1954 έκανε την εισηγητική έκθεση στο 5ο Συνέδριο του Κόμματος. Στις ομιλίες της στην ΚΕ του κόμματος οι ομιλίες της είχαν ως θέμα την κατάσταση στην Ισπανία και την τακτική του κόμματος, της ενότητας της εργατικής τάξης και όλων των δημοκρατικών δυνάμεων για την κατάλυση του δικτατορικού καθεστώτος του Φράγκο, την εξασφάλιση της εθνικής ανεξαρτησίας και του εκδημοκρατισμού της Ισπανίας. Στο 6ο συνέδριο του κόμματος (1960) μίλησε για την 40η επέτειο του κόμματος και εκλέχτηκε πρόεδρος του.
Η Ιμπαρρούρι έγραψε πολλά βιβλία και άρθρα. Προέδρευσε της υποεπιτροπής της Κ.Ε. για τη συγγραφή της ιστορίας του κομμουνιστικού κόμματος της Ισπανίας (1960-1961). Το αυτοβιογραφικό της έργο μεταφράστηκε σε αρκετές γλώσσες (ρωσικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά κ.ά). Είναι επίσης ένας από τους συγγραφείς του έργου, ο πόλεμος και η επανάσταση στην Ισπανία του 1936-39.
Η Ιμπαρρούρι υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη της Παγκόσμιας Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Γυναικών (1945) και διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στο διεθνές δημοκρατικό κίνημα γυναικών. Τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Λένιν για την εδραίωση της ειρήνης των λαών και της απονεμήθηκαν τα παράσημα Λένιν και άλλα μετάλλια της ΕΣΣΔ.

Μία εβδομάδα δημοφιλείς αναγνώσεις