Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2008

Ο Γατόπαρδος του Λουκίνο Βισκόντι

Ο Γατόπαρδος του Λουκίνο Βισκόντι




Μία απ' τις αγαπημένες μας ταινίες που την έχουμε ξαναδεί αναρίθμητες φορές αλλά όχι σε όλη την κόπια που για πρώτη φορά ήρθε στην Ελλάδα, χωρίς να έχει κομμένα μέρη και η διάρκεια της ήταν 187 λεπτά.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ζωγραφιά ένα σπάνιο έργο τέχνης που συνδέει ένα τμήμα του ιστορικού υλισμού που ασπάζονταν ο Βισκόντι και μιλάει για ένα κόσμο που εξαφανίζεται το κόσμο της φεουδαρχικής Σικελίας, για να δώσει τη θέση του σε ένα άλλο εξίσου εκμεταλλευτικό και αδηφάγο αυτό της αστικής τάξης. Για το Πρίγκηπα είναι μια φυσική αλλαγή στη τάξη πραγμάτων που όμως δεν έρχεται για να φτιάξει το σοσιαλισμό και να αποδώσει δικαιοσύνη, αλλά για να ολοκληρωθεί η ταξική εξέλιξη με νέα όπλα και γι αυτό είναι μερικός ενοχλητικό στον Πρίγκιπα της Σικελίας.
Μια επικών διαστάσεων κλασική ταινία που προβάλλεται σαράντα τέσσερα χρόνια μετά, και επιτέλους στην ολοκληρωμένη σε επανέκδοση στην ολοκληρωμένη μορφή της όπου σε αποτέλεσε την αφορμή για αυτή την ανάρτηση.
Ο Λουκίνο Βισκόντι μετασκευάσει το κλασικό μυθιστόρημα του Τζιουζέπε Ντι Λαμπεντούζα. Βασικός πρωταγωνιστής είναι ο ηλικιωμένος Σικελός πρίγκιπας Ντον Φαμπρίζιο Σαλίνα (Μπαρτ Λάνκαστερ), ο Σαλίνα αγωνίζεται να επιβιώσει στην ιταλική κοινωνία της δεκαετίας του 1860, μια κοινωνία που διαρκώς εξελίσσεται
Στην προσπάθεια να εξασφαλίσει την άνετη ζωή του, αλλά και τη διαιώνιση της τάξης του, κανονίζει να παντρέψει τον ανιψιό του, Τανκρέντι (Αλέν Ντελόν), με την Άντζελα (Κλαούντια Καρντινάλε), κόρη ενός πλούσιου μεσοαστού εμπόρου.

Γιάννης Κ.