Αφιερωμένο στο σύντροφο Μιχάλη του πολιτισμού, της Ανθρωπιάς και των Χανίων.

Αφιερωμένο στο σύντροφο Μιχάλη του πολιτισμού, της Ανθρωπιάς και των Χανίων.

Ποιός να σε ξεχάσει και πως;
δεν ήσουν συγγενής,
ήσουν οικογενειακός φίλος μας,
ήσουν και σύντροφος,
η προσφορά σου ασύλληπτη
η μορφή σου, μια δυναμική παρουσία
που θα ομορφαίνει τη Νέα Χώρα
εκεί που σου άρεσε να περπατάς,
να κολυμπάς, να γράφεις και να φωτογραφίζεις.

Παρέα με τα αετόπουλα στο παλιό λιμάνι
στο καφενείο του Παυλή και εγώ
ανάμεσα στα αετόπουλα που ήταν μεσήλικες όταν
ήμουν παιδάκι, ανίψι άλλου παλιού αετόπουλου
που το έμαθες να διαβάζει, να μελετάει
και να ονειρεύεται ένα άλλο κόσμο
μαζί με τα άλλα αετόπουλα της σειράς σου
που έφυγαν από κοντά μας.
Εκεί που θα 'σαι τώρα με τα άλλα αετόπουλα
δίνετε μας δύναμη να αντέξουμε τη μάχη με το σκοτάδι
και να καταργήσουμε την εκμετάλλευση του ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο
που τόσο θέλατε να νικήσετε.

Στο σύντροφο Μιχάλη που έφυγε νωρίς μια μέρα Μαγιού.

ΥΓ* Δε σε ξέχασα δάσκαλε, απλά ήθελα να σου γράψω όταν πέσει το πέπλο της σιωπής έτσι κάνουν οι κομμουνιστές έλεγες.
Τους χαιρετισμούς μου σ' όλα τα αετόπουλα που ήσασταν μαζί στην ΕΠΟΝ.

Γιάννης Κ.