Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2009

Τα κάνουν όλα και μάλιστα αποτριχωμένοι...

"Ευπειθώς αναφέρω πως είμαι έτοιμος για όλα κ. διευθυντά!!!"
Σενάριο επιστημονικής φαντασίας , η σενάριο εργοδοτικής τρόμο-ασυδοσίας με τις πλάτες των κομμάτων του ευρωμονόδρομου;
Το δεύτερο "μάλλον" είναι και το πιο πιθανό, για να μην πούμε το μοναδικό σίγουρο.
Χωρίς να πούμε και πολλά μιας και η ραστώνη του φετινού θέρους μας έχει εξαφανίσει κάθε ίχνος όρεξης για γραφή στο ιστολόγιο, αυτό που ακούσαμε μας έβγαλε απ' τα ρούχα μας.
Εταιρεία ενοικιάσεως εργαζομένων [απ' αυτές που με νόμο το "καλοκάγαθο" και "σοσιαλιστικό" ΠΑΣΟΚ πέρασε (με την ανοχή του προπάντως "φιλεργατικού" ΣΥΝ, στην δεκ' του 90 και σήμερα η κυβέρνηση του "σεμνά και ταπεινά" εφαρμόζει πάντα με την αγαστή συνεργασία του ΛΑΟΣ και της ηγεσίας της ΓΣΕΕ) και βεβαίως νομιμοποίησε], ζητάει από εργαζόμενους (που προορίζονται για ξενοδοχειακές μονάδες), να υπογράψουν κάτι σαν συμβόλαιο, πως δεν συνδικαλίζονται, πως δεν θα έχουν σχέση με τα ταξικά συνδικάτα, πως θα είναι έτοιμοι για όλα και φυσικά να υποστούν ολική αποτρίχωση, να κάνουν γυμναστήριο, να περιποιούνται την εξωτερική τους εμφάνιση και να χαμογελούν βρέξει χιονίσει(ούτε σε xxx movie να παίζουν).
Τέτοιους εξευτελισμούς της αξιοπρέπειας των εργαζομένων σίγουρα δεν είχαμε στις "κακές" κατά το καπιταλιστικό σύστημα σοσιαλιστικές χώρες, ωστόσο είχαμε, έχουμε(από τώρα) και θα έχουμε(όσο θα έχουμε τον καπιταλισμό και την Ε.Ε. πάνω απ' το κεφάλι μας) σε κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα του ελεεινού μονοπωλιακού καπιταλισμού, από τον κόσμο του θεάματος έως και τα super market, τον επισιτισμό και τα ξενοδοχειακά καταλύματα πια.
Δεν θα πούμε τίποτα παραπάνω, γιατί πλέον ο καθένας έχει και τις δικές του ευθύνες, ενδεχομένως πολύ λίγες, πολύ μικρές αλλά και πολύ συγκεκριμένες, γι' αυτό και όχι ακατόρθωτες.
Αν το να περάσει κάποιος το χαντάκι για την καλυτέρεψη της ζωής του απαιτεί αγώνα και είναι πολύ δύσκολο (μια φορά δύσκολο) να το περάσει, ας σκεφτεί και αυτό. Τι είναι πιο δύσκολο να ζει κανείς στο απέραντο βούρκο με τα περιττώματα που άλλοι του δημιούργησαν(ο καπιταλισμός) και να τσαλαβουτά σε αυτόν, η να αγωνίζεται για αξιοπρέπεια διεκδικώντας μια καλύτερη ζωή;

Ράδιο Κολλεκτίβα

ΥΓ* (Άσχετο με το θέμα)
Σίγουρα όλοι έχουμε τάσεις βαρεμάρας και κανείς από εμάς τους red bloggers δεν είναι ούτε επίσημη φωνή του κόμματος, δεν εκπροσωπεί το κόμμα, ούτε φυσικά παίζουν και κανένα σοβαρό ρόλο τα ιστολόγια μας, δεν είναι και δεν αποτελούν κανένα δημοσιογραφικό όργανο και πολύ περισσότερο δεν είναι κανένα κίνημα, ούτε υποκαθιστούν τα καθήκοντα μας που είναι πόρτα πόρτα, στο σωματείο και στο δρόμο.
Ωστόσο όμως μεταξύ υπάρχει κάτι που μας δένει πέραν του ιδεολογικού, ο κοινός τρόπος σκέψης και ανάγκης ο ένας να διαβάζει τον άλλο. Κάνοντας αυτό που μας αρέσει και ερχόμενοι σε επικοινωνία με ομοίους και ομοίες μας, ο καθένας και η κάθε μια λιγότερος και λιγότερη, είναι όπως και να 'χει μια φίλη και ένας φίλος λιγότερος και οι red bloggers δεν είμαστε μόνο φίλοι αλλά και σ/φοι...
Σύντροφοι που γράψατε πως ίσως σταματήσατε ξανασκεφτείτε το γιατί μας ήδη λείπετε και μόνο στην ιδέα πως θα σας χάσουμε, γράφετε όποτε θέλετε έστω και μια φορά το χρόνο, αλλά γράφετε...