Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Το χαρήκαμε, μα το χαρήκαμε......

Η παραπολιτική δεν είναι προνόμιο μας. Αυτό είναι το προνόμιο αυτών που δεν έχουν να πουν τίποτα το πολιτικό και τα βάζουν όλα στο επίπεδο της συνομοσιολογίας, μιας ατέρμονης δηλαδή μπουρδολογίας που ανακαλύπτει κάθε είδους συνωμοσία από την αχαλίνωτη φαντασία των διηγητών της....
Αυτό είναι προνομιακό πεδίο στα φασιστοειδή, στους σοσιαλδημοκράτες και στους αναθεωρητές όλων των αποχρώσεων, όχι στους σοβαρά σκεπτόμενους ανθρώπους.
Αυτό το post δεν είναι πολιτικό, είναι post εκδήλωσης χαράς, πείτε το εαν θέλετε και παραπολιτικό, ήταν κάτι που από συναισθηματική πλευρά περιμέναμε να το ακούσουμε εδώ και είκοσι χρόνια και το γουστάραμε πολύ, εξάλλου τα πολιτικά post τα έχουμε αφήσει πίσω.
Να ξεκαθαρίσουμε πως οι χαρακτηρισμοί γενικά δεν μας αρέσουν, αλλά καμιά φορά χρειάζονται, ειδικά σε κάτι τύπους σαν αυτό της φωτογραφίας από δεξιά.
Χτες γυρνώντας απ' τα γραφεία απλωθήκαμε στις καρέκλες και παρακολουθήσαμε την εκπομπή του κ. Χ''Νικολάου όπου καλεσμένος ήταν ο σ/φος Νίκος Μπογιόπουλος και ο κατά φαντασίαν "διανοητής" υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ κ. Μίμης Ανδρουλάκης.
Την ώρα που ο σ/φος Νίκος έδινε ένα απ' τα γνωστά ρεσιτάλ, πετάχτηκε με ύφος 1000 καρδιναλίων ο εν λόγω "διανοητής" και με το απαξιωτικό στον ομιλητή "μα τι λες ρε καπετάνιε", πήρε μια πληρωμένη απάντηση που περιμέναμε 20 χρόνια να του τη δώσει κάποιος. Όταν όμως αυτός ο κάποιος είναι ο Μπογιόπουλος τότε καλύτερα Μιμάκο να προσέχεις που απευθύνεις τις γνωστές μπαταριές σου. Ήταν τέτοια η χαρά μας που όταν ο σ/φος τον αποκάλεσε "μούτσο" που τιναχτήκαμε στον αέρα και να μας ακούσει ολόκληρη η πολυκατοικία απ' τα πανηγύρια λες και έβαζε γκολ η αγαπημένη μας ομάδα.
Πού είσαι ρε Μπαρμπαγιώργη να ακούσεις τι του είπε ο αγαπημένος σου αρθρογράφος να χαρεί και σένα το χειλάκι σου, μιας και όλοι αυτοί οι Μουτσοντρίγκο της πολιτικής πήγαν να διαλύσουν το κόμμα. Άλλοι για χάρη του ΠΑΣΟΚ(όπως ο "διανοητής"Μίμης) και άλλοι για χάρη του συστήματος ετοίμαζαν τη διάχυση του στο συνασπισμό....
Όλα εδώ πληρώνονται έστω και με καθυστέρηση....

Ράδιο Κολλεκτίβα


ΥΓ* Με την εργασία του μούτσου κανείς δεν έχει πρόβλημα, ίσα ίσα είναι τίτλος τιμής να είναι κανείς εργάτης, αλλά το να είσαι ο πολιτικός μούτσος του εφοπλιστικού και του λοιπού κεφαλαίου είναι τίτλος καθόλα υποτιμητικός ειδικά όταν προέρχεσαι από τα σπλάχνα του πολιτικού καθοδηγητή της εργατικής τάξης.