Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη

"Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη" κάπως έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί η όλη χτεσινή κατάσταση από το συφερτό ΜΜΕ και "γνωστών αγνώστων", μικρόφωνων που κραύγαζαν για τις ζημιές και τις Μολότοφ που εκσφενδονίζονταν αφειδώς.
Πραγματικά με τα χτεσινά συμβάντα πιστεύει κανείς απ' αυτούς που καλόπιστα ακολούθησαν τους πετροβολούντες, ότι θα πληρώσουν οι δολοφόνοι; Το αντίθετο θα λέγαμε, το μόνο που κατάφεραν με τη λογική του "αυθόρμητου", (που μόνο αυθόρμητο δεν ήταν), να περισώσουν τους δολοφόνους να φύγει από πάνω τους η δημοσιότητα, να φοβηθεί το λαϊκό κίνημα να κινητοποιηθεί σε όσα του κάνουν το βίο αβίωτο και να αναγεννηθούν τα φασίζοντα αντανακλαστικά ...
Με τα χτεσινά γεγονότα που τα ΜΜΕ τα μεγέθυναν και σε πολλές περιπτώσεις καλλώπισαν το μόνο που κατάφεραν(εσκεμμένα) δεν ήταν η ανάδειξη της δολοφονίας και τα 100 εγκλημάτων της αστυνομοκρατίας απ' το 1980 και μετά, αλλά τα πιο χαμηλά υπογάστρια της κοινωνίας, ούτως ώστε να ζητήσει παραπέρα αστυνομοκρατία.
Χτες το κράτος δια των ΜΜΕ έδωσε ρεσιτάλ αφύπνισης των πιο συντηρητικών αντανακλαστικών της κοινωνίας να τσουβαλιάσει όλες τι κινητοποιήσεις στο επίπεδο των επεισοδίων και φυσικά οι χτεσινές εικόνες να είστε σίγουροι πως θα εγείρουν σε ένα μεγάλο τμήμα του κόσμου περισσότερη αστυνομοκρατία και παραπέρα περιστολή των όσων δημοκρατικών δικαιωμάτων έχουν απομείνει.
Η δήθεν "αυθόρμητες" οργισμένες κινητοποιήσεις αργά η γρήγορα θα εκτονωθούν και το μόνο που θα απομείνει είναι η κρατική βια και τα ΜΜΕ να φωνάζουν πως κάθε αγωνιστική μορφή πάλης καταλήγει εκεί που χτες πρόβαλαν με ιδιέτερο ζήλο, για να χτυπηθεί το οργανωμένο λαϊκό κίνημα. Αυτές τα "αυθόρμητα" οργισμένα χτυπήματα ήταν βούτυρο στο ψωμί στο κράτος, αυτοί που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα χρησιμοποιούν τη βία για να χτυπήσουν το οργανωμένο κίνημα. Αυτά τα ψευτοδάκρυα μας οδηγούν στο συμπέρασμα "το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη", από διάφορους...